Móðir barns sem á erfitt með að mæta í skólann segir skólasóknarvanda, eða skólahöfnin, geta haft víðtæk áhrif. Hefðbundið bekkjarkerfi henti ekki öllum og því sé mikilvægt að leita lausna sem mæta þörfum nemenda. Sara Rós Kristinsdóttir er ein þeirra sem flytja erindi á málþingi Menntafléttunnar um skólaforðun sem hófst í Háskólabíói í hádeginu. Einhverfur sonur hennar glímir við skólasóknarvanda. „Erindið mitt á málþinginu í dag snýr svolítið að foreldrunum sjálfum en öllu jafna hef ég verið að tala mjög mikið fyrir hönd barnanna og ungmennanna sem eru í þessari stöðu,“ segir Sara. Foreldrar finna fyrir mikilli streitu Sara segir foreldra barna sem eiga erfitt með að fóta sig í skólanum oft finna fyrir álagi og streitu. Í því samhengi sé hægt að tala um „foreldrakulnun.“ Að auki segir Sara börn sem eigi í erfiðleikum með að mæta í skólann vera fleiri en marga grunar. Algengt sé að þau séu með skynúrvinnsluvanda, þurfi aðra nálgun í námi eða eigi erfitt með að finna sig í bekk. Þegar börnin forðast það að fara í skólann verða foreldrar oft að vera heima. „Ég veit um fullt af foreldrum sem eru heima með börnunum sínum af því að það er ekki verið að mæta þeirra þörfum og það er bara fólk sem gæti verið að gera helling út í samfélagið ef við viljum horfa á það þannig. En auðvitað viljum við náttúrulega horfa bara á mikilvægi góðrar geðheilsu foreldra og barna fyrst og fremst,“ segir Sara. „Þetta er kannski ekkert risastór hópur en þetta er samt stærri hópur en margir gera sér grein fyrir og þetta hefur víðtæk áhrif á fjölskylduna alla. Fyrst og fremst er maður auðvitað að hugsa um velferð barnanna, en ef fjölskyldan fúnkerar ekki og er kannski farin að einangrast getur þetta orðið mikið vandamál.“ Talar fyrir aukinni fjölbreytni innan menntakerfisins Að sögn Söru vantar fjölbreyttari úrræði og lausnir til þess að hægt sé að koma til móts við ólíka nemendur, stuðla að bættri líðan þeirra og draga úr skólasóknarvanda. Í því samhengi nefnir hún skóla með ólíkar stefnur, fjölgun einhverfudeilda og aukið aðgengi að sérdeildum. „Ég tala bæði fyrir því að það sé fjölbreytt skólaúrval og fyrir því að almennir skólar eigi auðvitað að vera án aðgreiningar. Ég er ekki á móti þeirri stefnu sem slíkri, svo það sé sagt, en það þyrfti fleiri fagaðila inn í skólana, augu fleiri fagstétta og það þyrfti að vera námsver í hverjum skóla. Það eru bara alls ekki öll börn sem þrífast inni í bekk, sérstaklega í stærri skólunum.“ Þrátt fyrir að enn hafi ekki tekist að leysa vanda sonar Söru, sem átt hefur erfitt með að mæta í skólann segist hún hafa fundið fyrir stuðningi innan skólasamfélagsins. „Það er svo margt fólk sem vinnur inni í almenna skólakerfinu sem er allt af vilja gert og við erum búin að hitta svo margt fólk sem hefur verið velviljað í okkar garð. Mig langar mikið að koma því líka til skila.“