Magnús Þorkell Bernharðsson, prófessor í sögu Mið-Austurlanda, segir að stríðið í heimshlutanum muni stigmagnast enn frekar ef til landhernaðar kemur. Það verði mjög blóðugt ef þeir fimm þúsund bandarísku landgönguliðar, sem sagðir eru vera á leið til Mið-Austurlanda, verður stefnt í landhernað í Íran. Þó það gerist ekki mun stríðið þó stigmagnast enn frekar að hans mati, ekki í síst í ljósi alls þess fjölda ríkja og vígahópa sem eiga beina og óbeina aðkomu að því. „Ef fleiri ríki eins og Suður-Kórea og Pakistan og Tyrkir og Bretar og Fakkar og Egyptar og Jórdanar og önnur ríki á þessum slóðum fara að taka þátt með einum eða öðrum hætti, þá verður ástæða til þess að svara fyrir sig. Og þá kannski kemur einhver pressa frá íbúum þessa lands að gera eitthvað meira ef ráðist er á þá eða ef þeir telja að það þurfi að verja hagsmuni sína með ákveðnum hætti. Það er bara hætta á því að ef fleiri aðilar fara að skipta sér af þá muni þessi átök stigmagnast enn frekar.“ Magnús Þorkell segir að Íranar standist Bandaríkjamönnum og Ísraelum ekki snúning þegar kemur að landhernaði. Það sé þeim í hag að stríðið sé enn háð með eldflaugum og drónum en ekki hermönnum á jörðu niðri. Þrátt fyrir það séu Íranar tilbúnir í beinni átök en svo. „Íranir hafa undirbúið sig vel fyrir þetta stríð síðastliðin 20 ár. Þeir eru tilbúnir. Það eru margir innan Íran sem styðja ríkisstjórnina, þó það séu margir – enn fleiri – sem styðja hana ekki. En núna upplifa þeir sem svo, að það er verið að ráðast á landið. Og þeir hafa verið að undirbúa sig og það eru margir innan Íran, svona byltingarsveitir og þess háttar, sem telja að núna séu komnir síðustu og verstu tímar,“ segir Magnús Þorkell og bætir við að Íranar hugsi ef til vill: „Dómsdagur er í nánd. Það er annað hvort eða og við verðum bara tilbúnir að berjast fyrir framtíð okkar núna.“ Hagsmunir Bandaríkjanna og Ísraels ekki þeir sömu Magnús Þorkell segir að stríðið sé háð vegna ýmissa hagsmuna, ekki bara á einum forsendum. Það sé háð vegna hernaðarlegra hagsmuna, trúarbragðalegra hagsmuna og viðskiptalegra hagsmuna. Þessir margpóla hagsmunir geri stríðið að mörgu leyti óhefðbundið. „Í hefðbundnum stríðum þá eru svona skýr markmið hjá þeim sem eru að heyja þessi stríð og þeir setja sér ákveðin markmið og skjóta síðan á ákveðin skotmörk til þess að ná því markmiði. En núna er skotið og síðan hugað að markmiðunum.“ Hann segir að ekki sé almennilega vitað hver markmið Bandaríkjamanna séu. Þeir hafi áratugum saman stutt Ísrael með ráðum og dáð en núna reyni á samstarfið. „En í þessu stríði þá eru hagsmunir að rekast svolítið á. Og hvernig þeir hafa beitt sínum aðgerðum, það er kannski ekki endilega að vinna það vel saman, markmiðin þeirra. Og hvert er líka lokatakmarkið hjá báðum þessum þjóðum, það er ekkert endilega samtvinnað hvað það varðar.“ Markmið Ísraela er skýrt: Að útrýma þeirri ógn sem stafar af Íran og þeim vígahópum sem Íranar styðja. „...og hvernig í raun og veru þú bindur endi á þá ógn er svona ákveðið svar sem Ísraelsmenn, Ísraelar, hafa núna. En það er ekkert endilega það sem Bandaríkjamenn hafa áhyggjur af. Þeir vilja kannski fá nýja stjórn í Íran og nýtt lýðræðislegt samfélag og þetta væri þá eitthvað sem þeir þyrftu ekki að hafa miklar áhyggjur af og það væri svona einhver ákveðinn stöðugleiki í Íran. Og til þess að ná því er kannski ein leið en það sem Ísraelar vilja fá er kannski önnur leið. Og þar af leiðandi er þetta svolítið svona mótsagnakennt, þessi tvö markmið.“