Bókin Líf eftir Reyni Finndal Grétarsson hefst á að maður finnst látinn í bílskúr á heimili sínu og svo virðist sem hann hafi fallið fyrir eigin hendi. Við krufningu finnst örlítið frávik og í ljós kemur að þetta er aðeins upphafið að miklu stærri ráðgátu. Rannsóknin er í höndum rannsóknarlögreglukonunnar Guðrúnar sem er ekki öll þar sem hún er séð. „Ég er satt best að segja að jafna mig eftir þennan lestur. Þetta er ótrúverðugasta glæpasaga sem ég hef á ævi minni lesið,“ segir Ingibjörg Iða Auðunardóttir gagnrýnandi Kiljunnar um bókina. „Maður fær á tilfinninguna að Guðrún eigi að vera einhvers konar blanda af Lisbeth Salander og Herði Grímssyni en þetta er algerlega misheppnað, því miður. Ég óska þessum rithöfundi alls hins besta en þetta er ekki góð glæpasaga og ég á mjög erfitt með að tína til eitthvað sem er hægt að hrósa í henni.“ Ekki góð blanda ofbeldis og kynlífs Þær Ingibjörg og Kolbrún Bergþórsdóttir eru sammála um að skort hafi á persónusköpun í bókinni og að söguþráðurinn sé óþarflega flókinn og ruglingslegur. „Þetta er sambland af ofbeldi og kynlífi og úr þessu verður ekki góð blanda. Þetta er fyrsta skáldsaga en hún er ekki boðleg. Því miður,“ segir Kolbrún sem sér ástæðu til að nefna hversu mikilvægt það er fyrir rithöfunda sem eru að stíga sín fyrstu spor að hafa harða yfirlesara sem geta sagt þeim til. „Svo eru þarna kaflar þar sem raðmorðinginn talar til okkar. Þeim hefði nú betur verið sleppt. Þeir eru alveg hræðilegir.“ Gagnrýnendur Kiljunnar tættu bókina Líf eftir Reyni Finndal Grétarsson í sig í vikunni. Þær sakna persónusköpunar og segja söguþráðinn flókinn og ruglingslegan. Gagnrýnendur Kiljunnar fjölluðu um Líf eftir Reyni Finndal Grétarsson. Þáttinn má finna í spilaranum hér fyrir ofan.