Daníel Ingi Egilsson tvíbætti 30 ára gamalt Íslandsmet Jóns Arnars Magnússonar í langstökki fyrir tveimur árum með því að stökkva 8,01 metra og svo 8,24 metra í sömu stökkseríu á Norðurlandamótinu í Malmö árið 2024. Hann fór svo fullur sjálfstrausts inn á Evrópumótið í Róm sama ár og var þar aðeins hársbreidd frá því að komast í úrslit. En síðan þá hafa lægðirnar verið fleiri en hæðirnar hjá þessum öfluga stökkvara. Hann flutti til Svíþjóðar haustið 2024 og allt leit vel út í byrjun, en svo fóru meiðsli að gera vart við sig. „Já þetta hefur ekki gengið eins og vildi. Ég er búinn að vera að glíma við eitthvað sem kallast jumpers knee eða patellar tendinitis, sem er með öðrum orðum bólgur í sininni sem liggur yfir hnéð. Ég hef verið að glíma við þetta núna í eitt ár þannig þetta er orðið að krónísku vandamáli,“ segir Daníel við RÚV. „Ef ég fer bara stuttlega yfir tímalínuna þá byrjaði þetta síðasta sumar og varð svo smám saman verra eftir því sem leið á sumarið eða þar til verkurinn var orðinn það mikill í sumarlok að ég gat ekki stokkið lengur,“ segir Daníel sem lét sig þó hafa það að keppa á Meistaramóti Íslands í fyrra og beitti þar nýstárlegri aðferð til að geta keppt í gegnum meiðslin. Stökk á öfugum fæti á Íslandsmótinu „Meiðslin urðu til þess að ég stökk á öfugum fæti á Meistaramótinu,“ segir Daníel sem vonaðist þó til að koma sterkari til baka um haustið þegar nýtt tímabil hófst hjá honum í október á síðasta ári. „Þá fórum við í endurhæfingarferli í að styrkja hnéð fyrir komandi tímabil en í desember þegar ég ætlaði að byrja að stökkva aftur kom í ljós að hnéð var enn í sama ástandi og áður þrátt fyrir endurhæfinguna. Við tókum þá ákvörðun um að láta skoða hnéð og ég fór ég svo í myndatöku. Þar kom í ljós að ég er með bólgur í sininni í hnénu ásamt beinbjúg í og við hnéskel,“ segir Daníel og við tók annað endurhæfingarferli. Keppti í spretthlaupi á meðan hann gat ekki stokkið Aftur reyndi hann þó að hugsa út fyrir boxið og var til dæmis meðal keppenda í 60 metra spretthlaupi á Alþjóðlegu Reykjavíkurleikunum í lok janúar. „ Ég fór sem sagt að æfa spretthlaup því þessi meiðsli lýsa sér þannig að ég get í raun gert allt nema að stökkva,“ segir Daníel og vonaði enn og aftur að það styttist í fullan bata. „Endurhæfingin gekk betur en áður og þetta var farið að líta vel út núna eftir innanhússtímabilið, þannig að það var ákveðið að ég byrjaði að stökkva örlítið aftur. Ég náði tveimur æfingum þar sem þetta leit ágætlega út. Þannig ég held ég út í æfingabúðir og á fyrstu stökkæfingunni í þeim kemur stórt bakslag því ég fæ í hnéð og útlitið var því orðið mjög svart og kominn aftur á byrjunarreit.“ Á leið í aðgerð og engin keppni í sumar Þar með er ljóst að Daníel mun ekkert keppa í sumar og árið er því alveg farið í vaskinn hvað keppni varðar. „Eins og staðan er núna er ég að bíða eftir mati sérfræðinga á því hvað verður gert til þess að koma hnénu aftur í lag. Því miður er útlit fyrir að ég þurfi að fara í aðgerð til að láta laga þetta og batatíminn verður þar með einhverjir mánuðir. Það er þó erfitt að segja til um það akkúrat á þessu stigi.“ Hefur hugsað mikið um að hætta „Þetta er að sjálfsögðu búið að vera ótrúlega erfitt en maður reynir að halda jákvæðni í gegnum þetta allt saman. En upp á síðkastið hefur þetta verið hvað erfiðast og oft og tíðum hef ég hugsað bara að hætta. Það hefur verið gríðarlega erfitt að geta ekki gert það sem maður vill og elskar vegna sársauka og hvað þá þegar maður sér litlar framfarir,“ segir Daníel sem ætlaði sér stóra hluti á Evrópumótinu í Birmingham í ágúst og stefndi þar á sæti í úrslitum. „En stefnan er núna bara sett á að ná sér af þessum meiðslum og koma til baka sterkari. Eitt ár hefur farið í vaskinn sem er erfitt að horfa upp á, en það verður bara að vera hluti af þessari vegferð. Stefnan hjá mér er enn sett á að komast inn á Ólympíuleikana í Los Angeles sumarið 2028 og að komast þar í úrslit. Vinnan við að ná því markmiði hefst því bara núna og fyrsta skref er að koma til baka frá þessum meiðslum og halda mér jákvæðum í bataferlinu.“