Eiríkur Bergmann, prófessor í stjórnmálafræði, segir að ekki sé hægt að gera ráð fyrir því að stefnu Framsóknarflokksins verði umturnað með kjöri nýs formanns og nýrrar forystu á flokksþingi í gær. Hann bendir á að Lilja Alfreðsdóttir hafi starfað lengi innan flokksins og verið varaformaður í áratug áður en hún varð formaður. „Hún gæti haft aðeins hægrisinnaðri aðeins hægrisinnaðri ásýnd, allavega í efnahagsmálum og þess háttar, heldur en Sigurður Ingi, sem er klassískari og meira svona landsbyggðarmiðaður formaður, en þetta er sáralítill munur, þetta er náttúrulega fólk í sama flokki.“ Það getur takmarkað möguleika Lilju til áhrifa verulega að hún á ekki sæti á Alþingi. „Þetta er töluvert mikill akkilesarhæll fyrir hana að vera utan þings. Það eru alveg dæmi um þetta í sögunni, úr Framsóknarflokknum sjálfum: Jón Sigurðsson varð formaður. Ólafur Ragnar [Grímsson] var um tíma formaður Alþýðubandalagsins utan þings. Það sem gerir Lilju enn erfiðara fyrir er að flokkurinn er í stjórnarandstöðu svo það er engum ráðherrastólum til að dreifa eins og í tilviki Jóns Sigurðssonar til dæmis og reyndar Ólafur Ragnar komst líka mjög fljótt í ráðherrastól. Þannig að hún er ekki bara utan þings, hún er utan stjórnarráðsins og það er langt í næstu áætluðu kosningar. Það er svona annað dæmi sem væri hægt að yfirstíga ef það væri styttra.“ Eiríkur segir að svo virðist sem dálítið mikil átök hafi verið á milli fylkinganna sem hafi ekki komið upp á yfirborðið í gær. Hann á þó von á að Framsóknarmenn geti vel sléttað úr því. Rætt var við Eirík í hádegisfréttum RÚV.