„Ég upplifi í öllu falli tiltölulega djúpa sorg yfir því hvernig komið er fyrir Bifröst þar sem skólinn hefur yfirgefið staðinn, eignirnar grotna niður og mér finnst dapurt að horfa upp á þetta. En ég er ekkert að segja að ég hefði getað gert betur,“ segir Runólfur Ágústsson, fyrrverandi rektor Háskólans á Bifröst. Hann tjáir sig um stöðu skólans í dag en hann er orðinn að fjarnámsskóla með aðsetur í Borgartúni en ekki í Borgarfirði. Runólfur telur háskólann hafa glatað tilverurétti sínum sem sjálfstæð skólastofnun. Runólfur sagði upp störfum sem rektor skólans síðla árs 2006 í kjölfar mikillar ólgu og deilna sem höfðu verið um stjórnarhætti hans. Hann var meðal annars kærður til siðanefndar skólans fyrir embættisafglöp og fyrir að hafa sjálfur brotið siðareglur skólans. Runólfur hafði þá verið rektor frá árinu 1999 og stóð fyrir mikilli uppbyggingu náms og fasteigna á campus skólans í Borgarfirði. Mikil umræða hefur verið um skólann síðustu vikurnar vegna deilna sem hafa verið í skólanum á milli fylgismanna og andstæðinga rektorsins Margrétar Njarðvík Jónsdóttur sem lét af störfum nú í febrúar. Ólína Þorvarðardóttir tók við starfinu tímabundið og gegnir því í dag. Fjallað er um stöðu Háskólans á Bifröst og rætt við þau Runólf og Ólínu Þorvarðardóttur í fréttaskýringaþættinum Þetta helst í dag. Í þættinum er Runólfur meðal annars spurður um ábyrgðina sem hann ber á stöðu Háskólans á Bifröst en íslenska ríkið hefur þurft að afskrifa háar skuldir hjá skólanum. Þáttinn má hlusta á hér. Segir deiluaðila þurfa að leggja niður vopn Háskólinn á Bifröst var staðnámsskóli með aðsetur á Bifröst í Borgarfirði en er í dag fjarnámsskóli með aðsetur í Borgartúni í Reykjavík. 1840 nemendur eru í skólanum og er fjarnámið vinsælt, segir Ólína Þorvarðardóttir. Ólína er meðal annars spurð að því hvernig henni gangi að lægja öldurnar innan háskólans. „Það tekur alltaf tíma að jafna deilur. Ég er nú orðin það lífsreynd að núna erum við á vegferð sem er ekki lokið en mun vonandi ekki standa mjög lengi yfir. Þó að staðan sé þung þá er hún auðvitað prófsteinn á það hvað í okkur býr sem háskólasamfélagi. [...] Ég hef nú stundum viljað minnast á Alþingi hið forna að áður en forfeður okkar gengu inn á þingstaðinn þá skyldu þeir vopnin, það er góður siður. Ég held að það sama þurfum við að gera hér við Háskólann á Bifröst ef okkur á að takast að ná samtali sem leiðir okkur inn á betri brautir en við höfum ratað inn á,“ segir rektorinn starfandi. Ólík sýn á framtíðina Ólína Þorvarðardóttir og Runólfur hafa ólíkar skoðanir um framtíð Bifrastar sem háskóla. Hvaða augum lítur Runólfur á framtíð Bifrastar sem háskóla? Hann spyr sig spurninga um tilverurétt hans sem sjálfstæðrar stofnunar. „Háskólinn á Bifröst hefur yfirgefið Bifröst og slitið svolítið tengslin við rætur sínar. Skólinn leggur nú enn þá áherslu á það að hann hafi verið stofnaður 1918. [...] En skólinn er farinn, hann er farinn frá Bifröst og yfir á alnetið. Það kannski varpar fram spurningum um það hvort slíkur skóli eigi að vera sjálfstæð eining eða einfaldlega deild í öðrum háskóla. [...] Ég held að það sé algjörlega gild spurning hvort skólinn hafi í reynd, með þessari þróun, glatað sínum tilverurétti sem sjálfstæð stofnun.“ Núverandi starfandi rektor, Ólína Þorvarðardóttir, er hins vegar alveg ósammála því mati Runólfs að dagar skólans sem sjálfstæðrar stofnunar kunni að vera taldir. Hún segir framtíð Bifrastar vera bjarta og að engar viðræður séu í gangi um sameiningu við annan háskóla. Háskólinn á Bifröst verði áfram til sem sjálfstæð stofnun. „Skólinn mun halda sinni siglingu. [...] Ég er bjartsýn á að okkur muni takast að halda áfram á sömu braut. Við höfum allar forsendur til þess með það góða mannval sem skólinn hefur á að skipa og þá sameiginlegu hugsjón sem stjórnendur og starfsfólk bera fyrir brjósti.“