Evrópa þarf að sýna hugrekki til að tryggja að Rússar vinni ekki stríðið í Úkraínu, segir Erlingur Erlingsson hernaðarsagnfræðingur. Hann segir hugrekkið hingað til hafa verið meira í orði en á borði. Þá telur hann ólíklegt að Rússar nái verulegri framrás í Úkraínu þó að það verði rof á þeirri víglínu sem hefur haldið sér að mestu á seinni stigum stríðsins. Í dag eru fjögur ár frá því stríðið hófst með innrás Rússa í Úkraínu. Erlingur rifjar upp að þegar stríðið hófst hafi það fyrst einkennst af innrásinni og yfirtöku Rússa á landi, og síðan gagnsókn af hálfu Úkraínumanna. Hvort tveggja hafi hreyft víglínuna hratt. Evrópskir leiðtogar verða að sýna hugrekki til að auka stuðning við Úkraínumenn nógu mikið til að þeir geti unnið stríðið við Rússa, segir hernaðarsagnfræðingur. Rússar hafi ekki bolmagn til að brjótast að Kyiv verði rof á víglínunni. „Undanfarin 2-2 1/2 ár hefur verið mjög lítil hreyfing. Þetta kallast kyrrstöðuhernaður eða mulningsstríð í fræðunum. Þar er mannfall og tjón á búnaði mjög mikið og geta þeirra sem eigast við í stríðinu til að þola slíkt mannfall til lengri tíma fer að ráða niðurstöðunni. Væntingarnar eru þá að öðrum megin verði kostnaðurinn of mikill eða að menn sjái fram á að baráttuþrekið þverri á einum stað og hinn aðilinn nái að brjótast gegnum víglínuna.“ Erlingur segir ekki aðeins Rússa stíla upp á þetta, heldur líka Úkraínumenn. „Rússar bíða eftir að ná að brjótast í gegn, en miðað við hvernig staðan er á þessari 1.200 kílómetra víglínu þá hefur það ekki tekist og það eru engin merki um að það sé í nánd eða að það sé líklegt. Úkraínumönnum hefur tekist nokkuð vel að verja víglínuna undanfarin ár þó að þeir eigi í vandræðum með mannafla. Þeir nýta sér aðra tækni eins og dróna og stórskotalið og það hefur gengið tiltölulega vel.“ Spurður hvort Rússar geti þá kæft Úkraínumenn með meiri mannafla tekur Erlingur fram að erfitt sé að fá áreiðanlegar upplýsingar um mannfall hjá Rússum eða nýliðun í her þeirra. Þó hafi verið hægt að draga þær ályktanir af upplýsingum annars staðar frá að Rússum hafi áður tekist að fá fleiri menn í herinn en þeir hafa misst á vígvellinum, gegn háum greiðslum. „Undir lok síðasta árs fór það reikningsdæmi að snúast þeim í óhag. Staðan virðist vera sú núna að mannfall sé orðið heldur meira en nýliðun í hernum. Það er mikið vandamál fyrir Rússa og grefur undan því markmiði þeirra að á endanum brotni Úkraína undan þrýstingnum.“ Evrópskir leiðtogar verða að sýna hugrekki til að auka stuðning við Úkraínumenn nógu mikið til að þeir geti unnið stríðið við Rússa, segir hernaðarsagnfræðingur. Rússar hafi ekki bolmagn til að brjótast að Kyiv verði rof á víglínunni. Erlingur segir þetta líka sjást á af hve miklu offorsi Rússar ráðist gegn borgaralegum innviðum í Úkraínu, eins og til dæmis orkumannvirkjum og matvælaframleiðslu. „Það virðist líka miða að því að veikja baráttuþrek úkraínsku þjóðarinnar en það lítur ekki út fyrir að virka heldur. Reynslan af því í gegnum söguna er heldur ekki góð og það hefur ekki reynst vænleg leið til sigurs.“ Hvað framtíð stríðsins varðar segir Erlingur að hlutirnir geti breyst hratt. „Við gætum séð þá breytingu að víglínan bresti og það verði gegnumbrot, en þó svo að það myndi gerast hafa Rússar ekki þau verkfæri í dag sem þarf til að fylgja því eftir. Þeir eru búnir að missa það mikið af skriðdrekum og öðru slíku. Ég held því að við sjáum ekki gegnumbrot upp á mörg hundruð kílómetra í áttina að Kyiv. Það held ég að sé alveg útilokað.“ Evrópskir leiðtogar verða að sýna hugrekki til að auka stuðning við Úkraínumenn nógu mikið til að þeir geti unnið stríðið við Rússa, segir hernaðarsagnfræðingur. Rússar hafi ekki bolmagn til að brjótast að Kyiv verði rof á víglínunni. Erlingur segir að stóru spurningarnar í þróun átakanna liggi annars vegar í úthaldi Rússa og hins vegar stuðningi Evrópu við Úkraínu. „Efnahagur Rússa er í krísu þó að hún sé ekki eins mikil og sérfræðingar hafa talið. Lífið í Rússlandi verður sífellt erfiðara og þeir eyða um 40% af ríkisútgjöldum, 8% af þjóðartekjum og öllum gjaldeyrisforðanum í hernað. Þannig að þetta er mjög erfitt fyrir Rússland. Og Vladimír Pútín situr ekki aleinn við völd þannig að hann þarf að treysta á stuðning í kringum sig líka.“ Hvað varðar stuðning við Úkraínu segir að þar vanti upp á að Evrópulönd bæti í, sérstaklega eftir að Bandaríkin hrukku úr skaftinu. Þetta snúist á endanum ekki aðeins um öryggi Úkraínu heldur Evrópu og alþjóðakerfisins. „Það var oft sagt þegar Bandaríkin voru enn með í spilinu að Vesturlönd hefðu veitt Úkraínu nægan stuðning til að tapa ekki stríðinu en ekki nægan stuðning til að vinna það. Og þegar ég tala um að vinna stríðið meina ég ekki úkraínska skriðdreka við Rauða torgið heldur að þeir geti valdið það miklu tjóni á rússneska hernum og olíuinnviðum í Rússlandi að Rússar reikni dæmið þannig að þeir verði að láta af stríðsrekstrinum og hörfa að einhverju leyti.“ Þangað sé stríðið ekki komið. „Það krefst hugrekkis af hálfu Evrópuleiðtoga, hugrekkis sem hingað til hefur verið vaxandi í orði en alls ekki búið að birtast á borði eins og maður hefði vonað.“ Evrópskir leiðtogar verða að sýna hugrekki til að auka stuðning við Úkraínumenn nógu mikið til að þeir geti unnið stríðið við Rússa, segir hernaðarsagnfræðingur. Rússar hafi ekki bolmagn til að brjótast að Kyiv verði rof á víglínunni.