Kristín Birna Ólafsdóttir, afreksstjóri ÍSÍ, segist vilja sjá betri árangur hjá Íslandi á stóru sviði á borð við Ólympíuleika. Ísland átti fimm keppendur á Vetrarólympíuleikunum í Mílanó og Cortina sem lauk í gær. „Ég vil byrja á því að taka fram að þetta afreksíþróttafólk sem er mætt til leiks. Ég er voða stolt af þeim, ég veit hvað þau hafa lagt á sig til þess að komast þó á þennan stað sem þau eru,“ segir Kristín sem var gestur í íþróttafréttum í gærkvöld. Afreksstjóri ÍSÍ vill sjá betri árangur hjá Íslendingum á stórum mótum eins og Ólympíuleikum. Vinna er hafin í Afreksmiðstöð Íslands og unnið er eftir langtímamarkmiðum. Árangur Noregs á Vetrarólympíuleikunum sem var að ljúka er mikill innblástur. Kristrún Guðnadóttir keppti í skíðagöngu og var eini íslenski keppandinn sem hafði áður farið á Ólympíuleika. Hún varð í 61. sæti í sprettgöngunni en var dæmd úr leik í 10 kílómetrunum eftir að hafa tekið vitlausa beygju. Dagur Benediktsson keppti líka í skíðagöngu. Í 20 kílómetra göngu og 50 kílómetra göngu var hann hringaður af fremstu mönnum og fékk þar af leiðandi ekki að klára. Í sprettgöngunni endaði hann í 79. sæti og í 10 kílómetra göngunni í 69. sæti. Þrír Íslendingar kepptu í alpagreinum. Sonja Lí Kristinsdóttir var kölluð inn með stuttum fyrirvara, hún keppti í svigi og stórsvigi en féll úr leik í seinni ferð stórsvigsins og fyrri ferð svigsins eftir að hafa hlekkst á. Elín Elmarsdóttir van Pelt náði heldur ekki að klára fyrstu ferð í sviginu en endaði í 43. sæti í stórsvigi. Jón Erik Sigurðsson keppti sömuleiðis í svigi og stórsvigi. Hann náði ekki að klára seinni ferð stórsvigsins en náði flottum árangri í sviginu þar sem hann endaði í 25. sæti sem er besti árangur Íslendings í alpagreinum á Vetrarólympíuleikum í 20 ár. „Við erum með fimm íþróttamenn í tólf íþróttagreinum og þar af eru sjö greinar þar sem við erum ekki að klára, eða erum hringuð eða dæmd út. Auðvitað viljum við standa okkur betur og við stefnum á það til framtíðar að gera betur á stóra sviðinu.“ En hvernig náum við þessum árangri? Á síðasta ári var skrefið stigið að stofna hér Afreksmiðstöð Íslands sem starfar undir hatti ÍSÍ. Stofnun hennar kom í kjölfarið á vinnu starfshóps sem Vésteinn Hafsteinsson leiddi og Kristín var einmitt hluti af. Á síðasta ári kom svo aukið fjármagn frá ráðuneytinu til afreksstarfs og faglegt starf er farið af stað að sögn Kristínar. „Við erum með fagfólk, vísindafólk í mismunandi greinum, sem kemur til með að vinna þverfaglega saman að því að efla íþróttafólkið og þjálfarana. Okkur hefur vantað þetta, það hefur verið ákall í fjöldamörg ár.“ Kristín segir að verið sé að gera mjög vel í barna og ungmennastarfi hér á landi en utanumhaldið hefur vantað þegar komið er á efsta stig. Þá skipta minnstu atriði máli og þar koma fagfólkið og vísindin inn til stuðnings. Erum oft með óraunhæfar væntingar Ísland hefur fjórum sinnum unnið verðlaun á Ólympíuleikum og þau hafa öll komið á Sumarólympíuleikum. Vilhjálmur Einarsson fékk silfur í þrístökki 1956, Bjarni Friðriksson fékk brons í júdói 1984, Vala Flosadóttir fékk brons í stangarstökki í Sydney 2000 og svo fékk handboltalandsliðið silfur í Beijing 2008. Síðan eru liðin 18 ár. „Við Íslendingar í heild sinni, við erum bara frekar óþolinmóð. Við viljum bara árangur og viljum hann núna og við erum oft með óraunhæfar væntingar jafnvel. Árangurinn núna er kannski bara á pari satt að segja, Jón Erik fer aðeins fram úr væntingum og stendur sig mjög vel,“ segir Kristín. Afreksmiðstöðin er hins vegar að horfa lengra fram í tímann en bara til næstu Ólympíuleika enda er verið að taka fyrstu skrefin núna. Breytingar í forystu ÍSÍ nýverið hafi líka valdið því að ekki hafi verið hægt að keyra eins hratt af stað og vonast var til að sögn Kristínar. „Við erum á mjög góðum stað í dag með þetta fagfólk.“ Á næstu Sumarólympíuleikum, sem munu fara fram í Los Angeles, er markmiðið að vera með fleiri íþróttamenn heldur en síðast en fimm Íslendingar kepptu í París 2024. „Við erum með mjög frambærilegt íþróttafólk sem getur náð langt. Við erum að reyna að gera allt sem við getum til að styðja við þau núna til þess að þau geti blómstrað eftir tvö ár.“ „En eins og ég sagði áðan þá erum við að horfa líka lengra fram í tímann og ég myndi frekar vilja fá spurninguna hvar við viljum vera í Ástralíu 2032. En við sannarlega viljum sjá betri árangur líka strax í Los Angeles,“ segir Kristín. Unun að fylgjast með Norðmönnum en þurfum að finna íslensku leiðina Norðmenn komu, sáu og sigruðu á nýafstöðnum Vetrarólympíuleikum. Noregur fékk 18 gullverðlaun á mótinu og 41 verðlaun samanlagt. Svíar eru líka ofarlega í verðlaunatöflunni og hin Norðurlöndin, Finnland og Danmörk, unnu til verðlauna líka. „Það var unun að fylgjast með Norðmönnum og Klæbo þarna fremstur í flokki,“ segir Kristín. Í þróuninni á þeirri hugmyndafræði sem unnið er eftir hér á landi var horft til svipaðra verkefna í til að mynda Noregi, Olympiatoppen. „Við þurfum náttúrulega að finna íslensku leiðina í þessu en það er sama „konsept“ á öllum þessum stöðum, meðal annars í Noregi þar sem fagfólkið kemur saman og vinnur þverfaglega.“ Olympiatoppen í Noregi var stofnaður 1989 og Kristín segir Norðmenn núna aldeilis vera að uppskera eftir þá vinnu sem lagst var í. „Við erum sannarlega að horfa til Noregs og þess sem þar hefur átt sér stað.“