Arnar Eggert Thoroddsen skrifar: Kántrítónlist hefur lengi þvælst um undarlega stíga í dægurtónlistarsögunni. Lengi vel var kántríið í einu horni og rokkið í hinu, hið fyrra álitið stíft og íhaldssamt en hið seinna villt og frjálst. Samsláttur þessa tveggja á áttunda áratugnum (Gram Parsons, Waylon Jennings o.fl.) opnaði á lánalínur þarna á milli getum við sagt og möguleikar kántrís á því að ná inn á almenna vinsældalista (Kenny Rogers t.d.) hækkuðu umtalsvert. Engu að síður hefur löngum verið hlegið að meginstraumsstjörnum bandaríska kántrísins, fólk eins og Garth Brooks og Shania Twain, en á undanförnum árum er eins og fólk sé ekki lengur hlátur í hug. Svalt fólk eins og Lana Del Rey og Beyonce hafa umfaðmað kántríið og menn eins og Zach Bryan, Chris Stapleton og Brad Paisley ná auðveldlega til meðaltónlistarjónsins. Tímasetningin á þessari plötu Íslendingsins Axel O gæti því ekki verið betri. Ég dæmdi plötu Axels, Open Road, fyrir tíu árum síðan og hef aðeins verið að bera þessa tvo gripi saman. Mér finnst eins og Texas Town sé um margt fókuseraðri og straumlínulagaðri, meira kántrí og minna rokk. Söngrödd Axels er mjög góð, hann er með þennan einkennandi, víbrandi nefsöng algerlega á hreinu („twang“) og kann vel á formið sem liggur í „honkítonk“-endurreisninni á níunda áratugnum þegar Dwight Yoakam, George Strait, Alan Jackson o.fl. fóru í það að eima kántríið niður í kjarna sinn aftur eftir poppskotna eyðimerkurgöngu en hið svofellda „cosmopolitan“ kántrí hafði verið þaulsætið á vinsældalistum í endaðan áttunda áratuginn og við upphaf þess níunda. En já, platan rúllar fumlaust bæði og fagmannlega. Fyrir frumleika er ekki að fara enda er það ekki markmiðið. Axel er þannig völundur á formið en á stundum detta lögin í heldur kunnuglegan gír, standa ekki sérstaklega frá þeim hundruðum laga sem dælast reglubundið út úr Nashville. Og þannig er það bara. En þetta er aukaatriði. Plata þessi er óður til Texas-ríkis hvar Axel bjó um langa hríð og textarnir fjalla um veru hans þar, minningar og annað sem þar upp safnaðist. Þessu skilar hann á sannferðugan hátt, í gegnum kántrí með eilitlu rokkkryddi, barmafylli af einlægni og vissu þess manns sem er ekki að fara í sitt fyrsta ródeó. Texas Town er ný plata eftir Axel O. Arnar Eggert Thoroddsen rýnir í gripinn sem jafnframt er plata vikunnar á Rás 2. „Platan rúllar fumlaust bæði og fagmannlega.“ Arnar Eggert Thoroddsen er doktor í tónlistarfræðum frá Edinborgarháskóla og aðjúnkt í fjölmiðlafræði við Félags- og mannvísindadeild Háskóla Íslands. Hann hefur fjallað um tónlist í íslenskum fjölmiðlum um áratugaskeið.