Hæstiréttur gerir stórfelldar athugasemdir við dóm Landsréttar í hryðjuverkamálinu og telur annmarka hafa verið á túlkun dómstólsins á sönnunarkröfum. Rétturinn segir einnig annmarka á því hvernig Landsréttur samdi dóm sinn í málinu. Hæstiréttur ómerkti dóm Landsréttar í dag og vísaði málinu aftur þangað til efnislegrar meðferðar. Engin umfjöllun um hatursfull ummæli í dómi Landsréttar Sindri Snær Birgisson var sýknaður af tilraun til hryðjuverka í Hérðasdómi Reykjavíkur og Landsrétti. Ísidór var einnig sýknaður á báðum dómstigum af aðild í tilraun Sindra til hryðjuverka. Þeir voru báðir sakfelldir fyrir vopnalagabrot, dómurinn var þó mildaður lítillega í Landsrétti. Málið var tekið fyrir í Héraðsdómi Reykjavíkur í febrúar 2024 eftir umfangsmikla rannsókn lögreglu. Dómurinn taldi ákveðnar líkur á því að Sindri Snær hefði haft einhvers konar illvirki í huga. Ekki hafi þó legið fyrir hvert skotmark hans hefði orðið, hvar og hvenær. Samskipti tvímenninganna vöktu mikla athygli. Þeir áttu meðal annars í samskiptum á dulkóðaða samskiptamiðlinum Signal þar sem þeir ræddu hugsanlegt voðaverk í Gleðigöngunni og andúð í garð hinsegin fólks, gyðinga, múslima, stjórnmálamanna og yfirvalda. Héraðsdómur fór ítarlega yfir orðræðu tvímenninganna, sem birt var í seinni ákæru málsins, í dómi sínum og sagði að ekki kæmi til greina að líta á þau sem ósmekklegan húmor eða merkinlaust blaður, eins og verjendur þeirra höfðu haldið fram. Þau hefðu gefið fullt tilefni til aðgerða lögreglu, meðal annars umfangsmikilla aðgerða þar sem þeir voru handteknir. Hæstiréttur gagnrýnir að enga slíka umfjöllun sé að finna í dómi Landsréttar. Meðal annars sé engin afstaða tekin til framburðar Ísidórs sem hann gaf hjá lögreglu þar sem hann lýsti áhyggjum sínum af fyrirætlunum Sindra og hvernig sá framburður breyttist fyrir héraðsdómi. Rétturinn gagnrýnir einnig að í dómi Landsréttar sé komist að þeirri niðurstöðu að Sindri hafi að einhverju leyti tileinkað sér efni um þekkta hryðjuverkamenn og aðferðar- og hugmyndafræði þeirra. Í ákæru málsins kemur fram að mikið af slíku efni hafi fundist í fórum hans. Lítillega sé fjallað um og ekki sé komist að niðurstöðu um þau ákæruefni að hann hafi orðið sér úti um efni og upplýsingar um sprengju- og drónagerð og ekki er vikið að því hvort Sindri hafi skoðað og kynnt sér efni á netinu sem tengdist mögulegum þolendum. Engar ályktanir séu dregnar sem lúta að því að Sindri hafi kynnt sér, orðið sér úti um og reynt að verða sér úti um aðgerðarbúnað, lögreglufatnað og lögreglubúnað, og að Ísidór hafi aðstoðað hann. „Þessar athafnir sem þó voru taldar sannaðar eru heldur ekki metnar í samhengi við ummæli í samskiptum ákærðu eða vopnalagabrot þeirra.“ Þýðingarmiklir annmarkar Enn fremur er ekki í dómi Landsréttar vikið að þýðingu sérfræðigagna sem liggja fyrir í málinu; mat á geðheilsu tvímenninganna, mati greiningardeildar ríkislögreglustjóra á hættu á hryðjuverkaárás og greinargerða Europol um mat á mönnunum með hliðsjón af vísbendingum um ofbeldisfulla öfgahyggju. „Ekki verður því séð hvort og þá með hvaða hætti þessi gögn hafi verið talin hafa þýðingu við sönnunarmat í málinu.“ Hæstiréttur telur þessa annmarka í dómi Landsréttar þýðingarmikla í ljósi þess að Sindri Snær og Ísidór hafi verið sakfelldir fyrir umtalsverða framleiðslu og sölu hálfsjálfvirkra vopna og breytingu á riffli í heimildarleysi, sem var til þess fallin að gera hann að „stórhættulegu skotvopni sem hentaði til hryðjuverka.“ Ekki sé þannig komist að skýrri niðurstöðu um hvort alvara hafi búið að baki hatursfullri orðræðu tvímenninganna. „Hún lýsti sér meðal annars í aðdáun á þekktum hryðjuverkamönnum og áformum um að drepa nafngreinda einstaklinga og hópa manna og ráðast að opinberum byggingum, samhliða öflun upplýsinga um varnarbúnað, lögreglubúninga, talstöðvar, sprengiefni og dróna til að bera sprengiefni að tilteknum skotmörkum.“ Óljóst á hvaða sjónarmiðum mildun refsingar var byggð á Þá séu ummælin ekki sett í samhengi við athafnir þeirra sem lýst er í ákærum og ekki sé heldur tekið til skoðunar eða lagt mat á hvað af ummælum þeirra raungerðust með einhverjum hætti í athöfnum þeirra. Ekki sé heldur tekin afstaða til þess hvort einstakar athafnir eða þær samanlagt teldust til undirbúningsathafna hryðjuverks í ljósi eðlis þeirra og alvarleika. Og ef dómurinn taldi þá hversu langt á veg áform Sindra Snæs hefðu verið komin. „Í dómi Landsréttar er í rökstuðningi fyrir sýknu ákærða Sindra af ákæruefnum um tilraun til hryðjuverka og hlutdeild ákærða Ísidórs jafnfram í engu vísað til forsendna héraðsdóms og geta þær því ekki talist hluti af forsendum hins áfrýjaða dóms.“ Því verði ekki talið að fram hafi farið raunverulegt heildstætt mat á því í ummælum, samskiptum, leit þeirra á netinu, gögnum sem þeir vistuðu, efni sem þeir tileinkuðu sér og öðrum athöfnum hvort Sindri hafi sýnt ótvírætt í verki að hann hafi tekið ákvörðun um að fremja þá tegund hryðjuverks sem lýst er í ákæru. „Er þá sérstaklega litið til þess að ekki verður séð af rökstuðningi dómsins að þessar athafnir hans hafi verið metnar í samhengi við þau alvarlegu vopnalagabrot sem hann var fundinn sekur um.“ Hæstiréttur gerir einnig athugasemdir við að Landsréttur hafi mildað dóm sem tvímenningarnir fengu fyrir vopnalagabrot og segir óljóst á hvaða sjónarmiðum sú mildun refsingar var byggð. Hæstiréttur ómerkti því dóm Landsréttar eins og áður sagði og fer málið aftur þangað til efnislegrar meðferðar. Líklegt er að það endi aftur hjá Hæstarétti enda eru dómar hans fordæmisgefandi. Enginn endir er því í augsýn á einu stærsta fjölmiðlamáli síðari ára.