Ásgeir Helgi Reykfjörð Gylfason, forstjóri Skeljar fjárfestingarfélags, hvetur stjórnvöld til að endurskoða ákvæði laga um hlutafélög um arðgreiðslur til að auðvelda skráðum félögum að haga arðgreiðslum með þeim hætti sem þau kjósa að uppfylltu þeirri almennu reglu að arðgreiðslan sé ekki andstæð góðum rekstrarvenjum með tilliti til fjárhagsstöðu. Hann telur að slík breyting, sem ætti að hans mati að vera auðveld fyrir löggjafann, gæti eflt þátttöku almennra fjárfesta á hlutabréfamarkaði. Of flókið eða lagaleg óvissa miðað við núverandi löggjöf Ásgeir, sem er stjórnarformaður Kaldalóns, bendir í nýrri ársskýrslu fasteignafélagsins á að fyrir aðalfund þess liggi tillaga um greiðslu arðs í fyrsta skipti. Það marki kaflaskil fyrir félagið sem hafi stefnt að því að verða arðgreiðslufélag. Sjá einnig Mark­mið um 100 milljarða eigna­safn „í sjón­máli“ „Frá upphafi hefur það verið ætlun okkar að greiða arð með reglubundnum hætti yfir árið fram að næsta aðalfundi, en ekki einu sinni á ári líkt og algengast er hérlendis. Þessi aðferð tíðkast hjá sambærilegum félögum erlendis.“ Kaldalón hafi undanfarin misseri ráðfært sig við færustu sérfræðinga til þess að finna leið að settu marki, hvernig hægt sé að greiða arð reglulega til fjárfesta úr íslensku hlutafélagi. „Niðurstaða stjórnar var að þær leiðir sem við fundum væru of flóknar í útfærslu eða fælu í sér lagalega óvissu fyrir félagið og fjárfesta sem ekki væri forsvaranlegt að undirgangast.“ Skoðuðu arðgreiðslu í formi skuldabréfa Í XII. kafla laga um hlutafélög sé m.a. mælt fyrir um arðsúthlutun. Hvað reglulegar arðgreiðslur snertir og þann vafa sem ríkir um lögmæti þeirra varðar segir Ásgeir að í fyrsta lagi sú regla sett í kaflanum að gjalddagi arðgreiðslu megi ekki vera síðar en sex mánuðum eftir að ákvörðun um úthlutun hans hefur verið tekin. Sjá einnig Þurfa að leggja milljarða arð­greiðslu aftur fyrir hlut­hafa Í öðru lagi þá sé það reglan um að einungis sé heimilt að úthluta sem arði hagnaði samkvæmt samþykktum ársreikningi síðasta reikningsárs. „Við stóðum því frammi fyrir þeim möguleika að geta greitt arð með reglubundnum hætti yfir hluta ársins, eða greiða arð í formi skuldabréfs til hluthafa þar sem afborganir næðu fram að næsta aðalfundi.“ Í þeirri útfærslu að greiða arð í formi skuldabréfs komi einnig upp vafi á því undir hvaða aðstæðum sé heimilt að láta slíkt skuldabréf bera vexti, auk þess sem í reikningum félagsins sé þá komin skuld við alla hluthafa sem erfitt er að skýra rétt frá ef skuldabréfin ganga kaupum og sölum. „Þessi útfærsla næði heldur ekki markmiði sínu nema einu sinni á ári vegna þess að skuldabréfið yrði að standa sjálfstætt og því myndu nýir hluthafar eftir arðsréttindadag ekki fá reglulegar arðgreiðslur, þar sem skuldabréfið og hlutabréf Kaldalóns hanga ekki saman. Þess vegna náum við ekki þessu markmiði okkar þrátt fyrir skýran vilja.“ Hlutabréfin mun betri fjárfestingarkostur en stök fasteign Í rökstuðningi fyrir reglulegum arðgreiðslum segir Ásgeir að fyrir stofnanafjárfesta breyti vissulega ekki miklu hvenær innan ársins arðgreiðsla er innt af hendi, nema út frá tímavirði peninga. „En við töldum þetta geta laðað almenna fjárfesta að félaginu, þar sem eignarhlutur þeirra endurspeglaði þá sambærilegt greiðsluflæði eins og að eiga staka fasteign og hafa af henni tekjur. Við vildum með öðrum orðum laða almenna fjárfesta að Kaldalóni á grundvelli þess að hlutabréf félagsins væru mun betri fjárfestingarkostur en stök fasteign. Þetta ætti að vera fremur auðvelt fyrir félagið.” Fyrir félög eins og Kaldalón sé fjármögnun hagkvæmari, eignadreifing og þar með áhættudreifing mun meiri, seljanleiki umtalsvert meiri og að auki geti hagkvæmari skattaleg meðferð fylgt því að eiga hlutabréf fremur en fasteign. Þá sé skrifstofu- og stjórnunarkostnaður Kaldalóns um 0,45% af eignasafni félagsins „sem stenst vel samanburð við einföldustu sjóði um sameiginlega fjárfestingu og standa almenningi til boða”.