Átökin í Miðaustur­löndum eru farin að hafa áhrif langt út fyrir flug, olíu­verð og fjár­mála­markaði. Sam­kvæmt um­fjöllun Financial Times segja fjöl­skyldu­lög­fræðingar að frá­skildir eða að­skildir for­eldrar séu í vaxandi mæli farnir að vísa til stríðsins sem ástæðu fyrir því að halda börnum hjá sér lengur, tefja um­samin skil eða reyna að endur­vekja deilur um um­gengni og for­sjá. Lög­fræðingar sem blaðið ræddi við segja að fyrir­spurnir frá skjól­stæðingum hafi farið að berast skömmu eftir að stríðið hófst. Þar virðist sama mynstur sjást og áður í heims­far­aldrinum og eftir inn­rás Rússa í Úkraínu: stór alþjóð­leg áföll verða að nýjum vett­vangi í deilum milli for­eldra sem þegar eru í brot­hættri stöðu. Í sumum málum er ágreiningurinn raun­veru­legur. For­eldrar óttast að það sé ekki öruggt að senda börn til eða frá Persaflóanum á meðan loft­helgi lokast með skömmum fyrir­vara og flug fellur niður. Í öðrum til­vikum telja lög­fræðingar að ástandið sé notað með tækifæris­sinnuðum hætti til að tefja skil barns eða hindra um­gengni hins for­eldrisins. Financial Times nefnir dæmi um föður í Abu Dhabi sem vildi ekki senda þrjú börn sín til Bret­lands af ótta við að móðirin myndi leita til enskra dómstóla og halda því fram að of hættu­legt væri að senda þau aftur til Persaflóans. Í öðru máli í Dubai hafi stríðið orðið „enn ein af­sökunin“ fyrir því að barn var ekki sent aftur til Bret­lands til að hitta hitt for­eldrið. Sér­staða Persaflóans gerir mörg slík mál enn erfiðari. Sam­einuðu arabísku fursta­dæmin eru ekki aðili að Haag-samningnum frá 1980 um alþjóð­leg barns­rán, sem þýðir að for­eldri í Bret­landi sem vill fá barn sitt endur­sent getur ekki reitt sig á sjálf­virkt alþjóð­legt ferli. Sam­kvæmt upp­lýsingum á vef breskra stjórn­valda þarf þá fyrst að fá úr­skurð hjá enskum dómstóli og síðan að reyna að fá honum fram­fylgt fyrir dómstól í Fursta­dæmunum, sem getur reynst erfitt. Lög­fræðingar segja að þegar slíkar deilur komi upp sé ekki sjálf­gefið að sá for­eldri sem missir af tíma með barni sínu fái þann tíma bættan síðar. Það geti gerst með sam­komu­lagi en sé alls ekki tryggt. Af­leiðingin sé aukið álag, meiri kostnaður og lengri óvissa fyrir fjöl­skyldurnar. Auk lög­fræði­legu óvissunnar eru líka raun­veru­legar sam­göngu­hindranir. British Airwa­ys hefur stöðvað flug til Dubai og fleiri áfangastaða á svæðinu fram yfir maí­lok og um­ferð um loft­helgi Fursta­dæmanna hefur raskast ítrekað frá því átökin hófust. Sú staða eykur svigrúm til ágreinings. Þegar ferðalög eru bæði ótrygg og tak­mörkuð verður erfiðara að greina á milli rétt­mæts ótta og þess að for­eldri sé að nota ástandið sér í hag í deilu sem fyrir var. Það er ein­mitt það sem fjöl­skyldu­lög­fræðingar segja nú að sé að gerast í auknum mæli. Í grunninn er þetta enn ein birtingar­mynd þess hvernig stór alþjóð­leg áföll skila sér alla leið inn á heimili fólks. Stríðið í Miðaustur­löndum hefur þegar áhrif á verðbólgu, flug og við­skipti. Nú virðist það líka vera orðið að nýju tæki í forræðis­deilum milli for­eldra sem búa sitt hvoru megin við Persaflóa.