Ingvar Sverrisson sem verið hefur á lyftara hjá Loðnuvinnslunni á Fáskrúðsfirði í aldarfjórðung eftir feril í sjómennsku þar á undan er nú kominn á eftirlaun og ætlar að gera það sem hann langar til. Þetta kemur fram á vef Loðnuvinnslunnar þar sem segir að nú vakni Ingvar á morgnana og geti gert það sem hann langar til. Það sé verðskuldað eftir langa og farsæla starfsævi er það verðskuldað. Býr í húsinu sem hann er fæddur í „Ingvar Sverrisson er fæddur í húsi sem nefnist Kirkjuhvoll þann 7. júní 1958 og enn býr Ingvar í Kirkjuhvoli. Það fer nú að vera sjaldgæft að einstaklingur búi í sama húsi frá vöggu til fullorðins ára. Og ef að líkum lætur á Ingvar eftir mörg ár í húsinu góða,“ segir á lvf.is. Þá segir að Ingvar hafi byrjað að fara til sjós með föður sínum þrettán ára gamall. Hann hafi fengið að fara með á trillunni Nonna annan hvern dag og fiska með eina rúllu. Það sem hann dró hafi hann fengið að launum. Hætti að harka á trillunni „Og þar með voru hans spor á vinnumarkaði nokkuð ráðin. Ingvar var til sjós og vann við fiskvinnslu í landi. Og þegar faðir hans tók að eldast tók Ingvar við trillunni Nonna og réri á henni í ellefu ár. Að vera trillukarl hefur lengi verið nokkuð hark og með auknum hömlum á veiðar og þess háttar ákvað Ingvar að hætta og fara að vinna í landi,“ segir á vef Loðnuvinnslunnar þar sem Ingvar hóf störf árið 2001. Ingvar ætlaði bara að vera í sex mánuði, taka síldarvertíðina og eitthvað meira og snúa sér síðan að öðru, en það fór ekki þannig. Hann lét af störfum þann 20. mars. Aðalstarf hans var að aka lyftara auk þess sem hann hafði umsjón með birgðum í stóra frystiklefanum. Ingvar maðurinn að leita til „Þegar raða þurfti í klefann eða sækja bretti með ákveðinni vöru, var Ingvar maðurinn að leita til,“ segir í færslunni þar sem rætt er við Ingvar sem kveður sér að jafnaði hafa liðið vel í vinnunni. „Það hefði auðvitað oft verið mikið að gera og vinnudagar langir en vinnufélagarnir góðir og hafði hann orð á því að ætti eftir að sakna þeirra. Og hann bauð greinarhöfundi upp á konfekt með kaffinu sem vinnufélagar gáfu honum að skilnaði. Að auki var hann kvaddur með blómum og gjafabréfi,“ segir á vef Loðnuvinnslunnar. Lætur hverjum degi nægja sína þjáningu „Ég hef gaman af því að ganga um í náttúrunni og ætla að vera duglegur að ganga og svo er aldrei að vita nema ég ferðist innanlands, það er eitt og annað sem ég hefði gaman af að skoða betur,“ er haft eftir Ingvari sem er spurður að því hvaða iðja tæki við af vinnunni. Ingvar býr einn í Kirkjuhvoli en segir að honum leiðist aldrei. „Ég les töluvert og svo horfi ég á allar boltaíþróttir í sjónvarpinu,“ segir og kveðst glaður og kátur með þá ákvörðun að hætta að vinna. Best sé að láta hverjum degi nægja sína þjáningu. Sem eru orð að sönnu. „Loðnuvinnslan þakkar Ingvari fyrir hans framlag og tryggð og óskar honum velfarnaðar og gæfum,“ segir að endingu um starfslok Ingvar Sverrissonar á vef Loðnuvinnslunnar .