Ég elska vorin. Vorið er tími upprisu. Eftir dimman og þungan vetur tekur birtan yfir og lífið vaknar á ný. Það er eitthvað sérstakt við þessa árstíð. Ég fyllist orku og fæ aukin drifkraft. Svartþrestirnir eru farnir að syngja snemma morguns, jafnvel áður en vekjaraklukkan hringir, og vekja mann með náttúrulegri gleði. Þessi hljóð minna okkur á að lífið heldur áfram, sama hvað á dynur. Vorið kallar líka á endurnýjun í smærri hlutum daglegs lífs. Á vorin langar mig alltaf í nýja hvíta strigaskó. Þeir eru tákn um ferskleika og nýtt upphaf. Það er eitthvað við að stíga út í bjartari daga í nýjum skóm sem gefur manni aukinn kraft og trú á komandi tíma. Um leið og dagarnir lengjast breytist stemningin í borginni. Fólk dvelur lengur úti, kaffihús fyllast af lífi og samtöl verða léttari. Krakkarnir hætta að hanga í tölvunni og eyða meiri tíma úti að leika. Það er eins og samfélagið sjálft teygi sig í átt að sólinni, opnist og verði móttækilegra fyrir nýjum hugmyndum, samstarfi og framförum sem geta mótað daglegt líf okkar til hins betra. En vorið snýst ekki aðeins um náttúruna og persónulegar breytingar. Framundan eru sveitarstjórnarkosningar, sem bjóða upp á tækifæri til þátttöku og áhrifa. Fyrir alla sem hafa áhuga á samfélaginu, og þá sérstaklega fyrrverandi knattspyrnumenn, er þetta spennandi tími. Tími til að ræða málefni, móta framtíð og leggja sitt af mörkum til nærumhverfisins. Lýðræðið lifnar við á sama hátt og náttúran og kallar á þátttöku okkar allra. Þannig sameinar vorið hið innra og ytra. Vakningu náttúrunnar, endurnýjun einstaklingsins og hreyfingu samfélagsins. Það minnir okkur á að breytingar eru ekki aðeins óhjákvæmilegar, heldur líka fullar af tækifærum. Gleðilega páska!