Daði Már Kristófersson er ekki bara fjármálaráðherra heldur er hann einnig slyngur kaupahéðinn – þó er hann fyrst og fremst manneskja. Nú hefur komið á daginn að Daði er algjör refur í viðskiptum. Í fyrra seldi hann tugþúsundum Íslendinga hlutabréf í Íslandsbanka. Nú, með framlagningu fjármálaáætlunar ríkisstjórnarinnar, ­boðar hann hækkun bankaskatts. Hækkunin á að skila ríkissjóði sex milljörðum ofan á alla hina íslensku sérskatta sem bankarnir borga. Týr telur að þetta séu um tveir milljarðar á Íslandsbanka; ætti því hækkunin að rýra markaðs­virðið um 15 til 16 milljarða miðað við núverandi verðlagningu. Þetta ætti því að þýða um 6–7 prósenta gengislækkun frá núverandi markaðsvirði hans. Týr telur því rétt að vara sig þegar Daði Már er á söluhliðinni. *** En Týr telur þó líklegt að það verði viðskipta­vinir bankanna sem greiða þessa hækkun í formi vaxandi vaxtamunar á ný en ekki hluthafar. Eins og Benedikt Gíslason bankastjóri Arion benti á í grein í Innherja skilaði lækkun bankaskattsins á sínum tíma til viðskiptavina bankanna í lægri vaxtamun. Nú hefur fjármálaráðherra hins vegar ákveðið að vinda ofan af því og grípa til aðgerða til þess að auka vaxtamuninn í bankakerfinu. *** Það sem vekur einnig sérstaka athygli Týs er að það var fyrrverandi þingmaður Samfylkingar­innar, Þórður Snær Júlíusson, sem tilkynnti fyrstur manna hversu mikil hækkunin ætti að vera og tók af öll tvímæli að um hækkun bankaskatts væri að ræða, en það var ekki ljóst hvaða skatta á bankana ætti að hækka af lestri fjármálaáætlunarinnar. © Axel Jón Fjeldsted (VB MYND/AXEL JÓN) Væntanlega hefur bæði Fjármálaeftirlitið og Kauphöllin eitthvað við það að athuga að skrifstofumaður Samfylkingarinnar sitji á og deili slíkum innherjaupplýsingum sem varða þrjú skráð fyrirtæki á markaði. Annars fjallar grein þingmannsins um að ríkisstjórnin hafi þor til að leggja „hvalrekaskatt á ofsagróða“ bankanna. Þá heldur hann því ranglega fram að lækkun bankaskattsins hafi ekki leitt til minni vaxtamunar. Arðsemi íslenskra banka er ekkert sérstaklega mikil miðað við evrópska banka um þessar mundir og er greinin enn ein sönnunin fyrir því að kjarninn í efnahagsstefnu ríkisstjórnar Kristrúnar Frostadóttur felst í því að hrinda efnahagsórum fyrr­verandi ritstjóra Kjarnans í framkvæmd. Týr er einn af föstum ritstjórnardálkum Viðskiptablaðsins.