Óðinn fjallaði í þar síðustu viku um hvort stjórnmálaferill Kristrúnar Frostadóttur muni laskast vegna aðlögunarumsóknar Íslands að Evrópusambandinu. Óðinn spáði einnig að fylgi Samfylkingarinnar myndi lækka fram á sumar. Könnun Gallup vegna mars sýndi hið gagnstæða, fylgið jókst og fór í 30%, úr 28,5% mánuðinn áður. Óðinn er viss um að þetta sé svikalogn og fylgið muni falla þegar kreppir enn meira að íslenskum heimilum vegna verðbólgunnar og aðlögunarviðræðna við Evrópusambandið, sem er ekki einu sinni þingmeirihluti fyrir á alþingi. Hér á eftir er pistill Óðins. Mun Evrópu­sam­bandið eyði­leggja feril Kristrúnar? Kristrún Frostadóttir er líklega sá stjórnmálamaður sem hefur komið af mestu afli og öryggi inn í landsmálin frá því að ­Davíð Oddsson varð kjörinn formaður Sjálf­stæðis­flokksins árið 1991. Bæði tóku þau við völdum af óvinsælum vinstristjórnum sem voru búin að koma efnahagslífinu á vondan stað. Skattar voru háir, skuldir voru miklar og verðbólgudraugurinn var á sveimi. Ein fyrstu orð þeirra beggja í embætti voru að það þyrfti að hagræða í ríkis­rekstrinum. Kristrún kom á fót hagræðingarnefnd og óskaði eftir tillögum frá almenningi. En ólíkt hafast menn að. Undir forystu Davíðs lækkuðu ríkisútgjöldin árið 1992 um 2,8% á fyrsta fjárlagaári hans samkvæmt ríkisreikningi. Undir forystu Kristrúnar hækkuðu ríkisútgjöldin um 9% árið 2026 samkvæmt fjárlögum. *** Mikil fylgissveifla Það má segja að kosningabarátta Samfylkingarinnar hafi algjörlega misheppnast haustið 2024. Flokkurinn fékk aðeins 20,8% atkvæða eftir að Gallup mældi flokkinn mest með 30,9% sumarið áður. Kristrún átti hins vegar mjög góða byrjun sem forsætisráðherra. Hún var létt í lund, skorinorð og með málin á hreinu. Enda fór fylgið á flug. Það fór hæst í 34,7% í júlí 2025 en síðan hefur það minnkað og minnkað og mældist 28,5% í febrúar. Það var fyrir vaxtahækkun og óskaplega vondar atvinnuleysistölur upp á 7,3%. Telja má að fylgisminnkunin eigi sér þrjár meginskýringar. 1) Þrálát verðbólga, háir vextir og atvinnuleysi, 2) miklar skattahækkanir á bíla fyrir venjulegt fólk og 3) Evrópusambands-misskilningurinn. Svo auðvitað margt annað, svo sem ­Flokkur fólksins, en ráðherrar flokksins nota hvert tækifæri til þess að vera úti að aka, þrátt fyrir ófærðina. Þetta kennir okkur það að fylgi Samfylkingarinnar er kvikt. Í næstu viku birtir Gallup fylgiskönnun sína fyrir mars og allar líkur er á því að fylgi Kristrúnar og Samfylkingarinnar fari niður 25-26%. Þá á Kristrún inni meira fylgistap vegna vaxtahækkunarinnar. Auk þess benti Ásgeir Jónsson seðlabankastjóri á það í Silfrinu á mánudaginn að hugsanlega væri von á annarri hækkun. *** Össur varð hinn fúli Þann 27. júní 2010 sátu þeir saman þrír á blaðamannafundi í Brussel, Össur Skarphéðinsson, þá utanríkisráðherra Íslands, Steven Vanackere, utanríkisráðherra ­Belgíu, og Stefan Fule, þáverandi stækkunarstjóri Evrópusambandsins. Þar sagði Fule, í kjölfar orða Össurar um að hægt væri að laga Evrópusambandið að Íslandi, þetta: Ef ég má, er ég viss um að við munum finna nauðsynlegt stig sköpunar innan ramma hins gildandi regluverks, og einnig, á grundvelli þeirrar almennu meginreglu, sem ég vona að verði viðhaldið í gegnum alla umræðuna, að það séu engar varanlegar undanþágur frá regluverki Evrópusambandsins. Líklega hefur Össur aldrei lotið jafn illa í gras eins og vegna ummæla Fule. *** Vilja kíkja í pakkann en engin undirmál Þrátt fyrir þetta vill stór hluti kíkja í ­pakkann, þótt engan pakka sé að finna. En þessi sama þjóð mun ekki sætta sig við undirmál, pukur og leynd, óskýrleika eða hvað eina annað sem takmarkar getu hins almenna kjósanda til að taka upplýsta afstöðu. Þegar eru komnar vísbendingar fram um slíkt. Ólafur Ragnar Grímsson, einn af stuðningsmönnum Kristrúnar, sagði þetta á samfélagsmiðlinum X á dögunum: Ljóst er að samningaviðræður við #ESB ERU ÞEGAR HAFNAR; þjóðaratkvæðagreiðslan í lok ágúst er hundsuð. Það er ekki nóg að „treysta þjóðinni“, til að vitna í uppáhaldsfrasann. Maður verður líka að VIRÐA þjóðina, vilja fólksins. Björn Bjarnason sagði á heimasíðu sinni í vikunni að Þorgerður Katrín Gunnarsdóttur sýndi þjóðinni óheiðarleika: Óheiðarleikinn eða tvískinnungurinn sem ÞKG sýnir þjóðinni og alþingismönnum við undirbúning ESB-aðildarinnar er þess eðlis að spurning vaknar um til hvers sé verið að greiða atkvæði 29. ágúst. Nákvæmlegi þetta mun stórskaða ríkisstjórnina og fylgi Samfylkingarinnar mun halda áfram að minnka. Svo er það gömul saga og ný að þingmennirnir hætta að ganga í takt. Þingflokkur Samfylkingarinnar er langt frá því að vera einvalalið og einhverjir þeirra munu, fyrr en síðar, fara af hjörunum. Össur Skarphéðinsson er búinn að átta sig á þessu. Þann 19. janúar svaraði hann Sigmari Guðmundssyni, þingmanni Við­reisnar, á Facebook. Þar var Sigmar, eins og vinir hans í Flokki fólksins, líka úti að aka þegar hann talaði niður til Ólafs Ragnar Gríms­sonar vegna aldurs. Össur sagði: Eitt er að klúðra niður fylginu en mér sýnist að þið séuð á sömu leið með Evrópumálin. *** Eru þetta eiginhagsmunir? Hún var merkileg fréttin á forsíðu Morgunblaðsins í gær, þriðjudag. Þar var sagt að Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utan­ríkisráðherra mæti það svo að í hugsanlegum aðildarviðræðum Íslands við Evrópusambandið (ESB) væri líklegra að sambandið tæki upp íslenska fiskveiðistjórnunarkerfið en að Íslendingar þyrftu að laga sig að sjávarútvegsstefnu ESB. Einnig var sagt að hún teldi að með aðild Íslands að Evrópusambandinu myndi „fiskveiðikommissarinn“, sá meðlimur framkvæmdastjórnar ESB sem fer með sjávar­útvegsmál, koma í hlut Íslendinga. Þá hlýtur að vakna upp sú spurning hvort verðandi „fiskveiðikommissar“ vinni að aðlögunarviðræðunum og hvort hann hafi það vald að gefa eftir í þeim svo hann fái djobbið. Þorgerður Katrín og nánasta samstarfsfólk hennar verða að svara því hvort eitthvert þeirra hafi hug á starfinu. *** Er Jóhanna fyrirmyndin? Á næstu tveimur árum verða mestu átök í íslensku þjóðlífi frá hruni, jafnvel jafn mikil og þegar Ísland gerðist stofnaðili að Norður-­Atlantshafsbandalaginu árið 1949. Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra reyndi margt en tókst fátt á forsætisráðherraferli sínum. Hún reyndi að breyta stjórnarskránni, hún reyndi að ganga í Evrópusambandið, hún reyndi að binda skuldaklafa á íslensku þjóðina með því að ætla að borga ­skuldir einkabankans Landsbankans og henni mistókst að auka efnahagslega velsæld á Íslandi. Henni tókst tvennt. Að stórhækka skatta og slátra fylgi Samfylkingarinnar. ­Næstum svo illa að flokkurinn átti sér vart við­reisnar von fyrr en Kristrún Frostadóttir kom til sögunnar árið 2021. Kristrúnu Frostadóttur hefur tekist að stórhækka skatta og fylgið er á niðurleið. Útilokað er að Ísland gangi í Evrópusambandið og mikil óvissa er um efnahagslega velsæld á Íslandi. Hún gerir ekkert í að minnka fráleitar álögur Evrópusambandsins á Ísland vegna losunarkerfis sem hannað er fyrir lestir en ekki skip og flugvélar eins og eyþjóð reiðir sig á. Spurningin er því: Fer eins ­fyrir Kristrúnu Frostadóttur og Jóhönnu Sigurðar­dóttur?