Fjár­málaráð, sem er sjálf­stætt og óháð eftir­lits­ráð á sviði opin­berra fjár­mála, segir að mark­mið stjórn­valda um halla­laus fjár­lög segi eitt og sér lítið um það hvort ríkis­fjár­málin séu nægi­lega aðhalds­söm. Í álits­gerð ráðsins um fjár­málaáætlun næstu fjögurra ára er bent á að ríkis­sjóður geti verið rekinn án halla og samt ýtt undir eftir­spurn, verðbólgu og verðbólgu­væntingar. Ráðið setur þetta skýrt fram. Þótt að­gerðum á út­gjalda­hlið sé mætt með að­gerðum af svipaðri stærðar­gráðu á tekju­hlið séu þær ekki endi­lega hlut­lausar. Halla­laus fjár­lög jafn­gildi því ekki sjálf­krafa aðhaldi í hag­kerfinu. Í álits­gerðinni segir ráðið að það skipti litlu í stóra sam­henginu hvort fjár­lög sýni smávægi­legan halla eða af­gang. Það sem skipti máli sé hvað stjórn­völd leggi til eftir­spurnarinnar og hvaða áhrif að­gerðir þeirra hafi á verðbólgu­væntingar. Þar er vísað til þess að að­gerðir á út­gjalda­hlið og tekju­hlið séu ekki endi­lega hag­fræði­lega hlut­lausar, jafn­vel þótt þær vegi hvor aðra upp í bók­haldi. Ríkið geti því aukið út­gjöld og hækkað tekjur á móti án þess að það þýði sjálf­krafa að aðhaldið í hag­kerfinu hafi aukist. Halla­laus niður­staða á blaði jafn­gildi ekki endi­lega minni þenslu. Stjórnvöld hafa ítrekað tengt markmið um hallalaus fjárlög við aðhald, verðbólguhjöðnun og efnahagslegan stöðugleika. Sjá einnig Fimmtungur ríkisút­gjalda settur á sjálf­stýringu Með þessu er Fjár­málaráð að draga skýra línu milli bók­halds­legrar af­komu og raun­veru­legra efna­hags­áhrifa fjár­laga. Ráðið segir í reynd að fjár­lög eigi fyrst og fremst að vera metin út frá því hvort þau dragi úr eftir­spurn og styðji við hjöðnun verðbólgu, en ekki aðeins út frá því hvort af­koman sé núll eða lítil­lega jákvæð. Þetta tengir ráðið beint við verðbólgu­vandann. Í álits­gerðinni segir að verðbólgu­væntingar séu enn háar og að að­gerðir í ríkis­fjár­málum hafi sterk og fljót­virk áhrif á þær. Ef fjár­mála­stefnan sé aðeins lítil­lega aðhalds­söm á sama tíma og peninga­stefnan þurfi að vera ströng geti megin­byrðin af verðbólgu­baráttunni lent á vöxtunum. Það sé kostnaðar­samt fyrir heimili, fyrir­tæki og ríkið sjálft. Niður­staða ráðsins er sú að stjórn­völd verði ekki metin af því einu hvort þau skili halla­lausum fjár­lögum. Það sem skipti máli sé hvort ríkis­fjár­málin vinni raun­veru­lega gegn þenslu og verðbólgu. Ef þau gera það ekki geti halla­laus niður­staða reynst lítils virði sem mæli­kvarði á ábyrga hag­stjórn.