Í bókinni Grænland og fólkið sem hvarf veltir sagnfræðingurinn Valur Gunnarsson upp ráðgátunni um dularfullt hvarf heillar siðmenningar á Grænlandi, norrænnar byggðar sem fyrirfannst fyrir 500 árum. Bókin er bæði ferðasaga og sagnfræðirit. „Þetta er í þessum blaðamannabókastíl. Hann er svolítið að skrifa um sig á ferðalagi og jafnframt skoða staðina sem hann kemur á og sögu þeirra langt aftur í aldir,“ segir Þorgeir Tryggvason gagnrýnandi Kiljunnar. „Þarna er hann staddur á Grænlandi í, að er virðist, einhvers konar tilraun til að ná að fóta sig í lífinu; borða minna, drekka minna og koma sér í einhvers konar form.“ „Til þess leitar hann til Stefáns, hins fræga hreindýrabónda, og er þar undir hans verndarvæng og fjölskyldu. Hann er að skrifa um samskiptin við þau en jafnframt af blaðamannaforvitninni. Hann er alltaf að skoða Grænland, Grænland nútímans og fortíðarinnar, alveg aftur í þessa miklu ráðgátu um hvað varð um norrænu mennina á miðöldum.“ „Mér finnst þetta þrælskemmtileg bók,“ segir Þorgeir. „Mér finnst hann hafa mjög skemmtilega sýn á sjálfan sig og mér fannst þetta mjög vel lukkað. Hann er líka alveg glúrinn í það að segja söguna af samskiptum við Dani í gegnum aldirnar og svo er mögulega minnst áhugaverði parturinn, þessi greining hans á ráðgátunni miklu.“ Egill Helgason stjórnandi Kiljunnar telur bókina mögulega hafa verið selda á fölskum forsendum. Bókin sjálf fjalli lítið um norrænu mennina sem hurfu frá Grænlandi heldur sé hún persónuleg ferðafrásögn með sögulegu ívafi. „Það er svolítið merkilegt,“ samsinnir Þorgeir, „því þetta er fyrst og fremst allt hitt sem er skemmtilegt og áhugavert.“ Nákvæmlega sama um ráðgátu bókarinnar Kolbrún Bergþórsdóttir segir bókina skemmtilega til aflestrar. „Ég hef svo gaman af því hvað hann er umkomulaus. Það vekur hjá manni svona móðurhvöt. Maður hugsar: Bíddu, ætlarðu nú að fara að drekka? Reykirðu? Er ekki ráð að hætta því? Þú ert alltaf blankur, hvar ætlarðu að borða næst?“ „Svo rekur hann sögu Grænlands og gerir það ágætlega. Ég er svo hjartanlega sammála, hvað varðar norrænu mennina á Grænlandi, mér er svo nákvæmlega sama. Það kemur nú mest í lokin.“ Sjálf hefur hún komið þrisvar sinnum til Grænlands í boði Hrafns Jökulssonar heitins. „Þetta er eitthvert stórkostlegasta land sem ég hef komið til. Það var gaman að lesa þessa bók.“ Gagnrýnendur Kiljunnar eru sammála um að nýjasta bók Vals Gunnarssonar sé skemmtileg til aflestrar, ferðasögur hans séu áhugaverðar en greining hans á ráðgátunni um hvarf norrænnar byggðar á Grænlandi á miðöldum sé lítið spennandi. Gagnrýnendur Kiljunnar fjölluðu um bókina Grænland og fólkið sem hvarf eftir Val Gunnarsson. Þáttinn má finna í spilaranum hér fyrir ofan.