Í stjórnartíð Samfylkingarinnar í Reykjavík, þar sem flokkurinn hefur haft borgarstjórann og ráðið mestu, hafa skuldir borgar­innar hækkað gríðarlega. Frá fyrsta heila árinu undir stjórn borgarstjóra Samfylkingar árið 2015 til 2025 hafa skuldir borgarsjóðs, svonefnds A-hluta, hækkað úr 80 milljörðum króna í 221 milljarð króna. Leiðrétt fyrir verðlagi nemur hækkun skuldanna 97 milljörðum króna, eða 78%. En þá er ekki öll sagan sögð. Borgin hefur sótt sér arð í borgarfyrirtækin á þessum árum sem nemur 41,5 milljarði króna. Nær allur arðurinn kom frá Orkuveitunni, eða 37,8 milljarðar króna. Á árunum 2015-2025 hafa skuldir Orkuveitunnar hækkað um 55 milljarða króna. Það þýðir að Orkuveitan tók lán fyrir arðgreiðslum. *** Ekki tekjuvandi, heldur rekstrarvandi Tekjur borgarsjóðs Reykjavíkur (A-hluta) hafa vaxið um 47% að raunvirði í þessari stjórnartíð Samfylkingarinnar. Það er því ekki með nokkrum rökum hægt að halda því fram að tekjurnar hafi skort. Vandamálið hefur legið í rekstrinum. Þetta ágæta fólk kann ekkert með peninga að fara. Bara ekkert. Það endurbyggir bragga fyrir hálfan milljarð króna og flytur inn dönsk strá í verkið, sem létust áður en náðist að gróðursetja þau. Það kaupir kynlífstækjabúð á yfirverði til að breyta í leikskóla. Leikskólinn er ónothæfur og kostaði fjóra milljarða, sem er jafn mikið og fjórir leikskólar. Svo reynir þetta ágæta Samfylkingarfólk að bíta höfuðið af skömminni og eignfæra einskis nýtu framkvæmdina. Það mega endurskoðendur eiga að þeir stóðu í fæturna. Ekki má heldur gleyma selalauginni sem var sögð kosta 100 milljónir króna. Hvaða máli skipta börnin ef selirnir hafa það gott? *** Borgarsjóður rekinn með halla meirihluta tímans Af þessum ellefu árum hefur borgarsjóður verið rekinn með halla í sex ár. Samanlagður halli nemur 38,1 milljarði króna, á verðlagi 2025. Þetta er þrátt fyrir að borgin hafi selt byggingarrétt fyrir 66 milljarða króna. Það má auðvitað ekki gleyma því að Samfylkingin, þá undir stjórn Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur og undir öðru nafni, R-listanum, fann upp þá leið að stórauka tekjur borgarinnar með hærra verði á lóðum. Fyrst bjó hún til lóðaskort, og síðan hægt og rólega setti hún lóðir í sölu sem fóru síðan á uppsprengdu verði. Reyndar var það nú svo að vinstriflokkarnir gerðu það sama árin 1978-1982, svo að það er ósanngjarnt að eigna Ingibjörgu hugmyndina alveg þó að hún hafi vissulega framkvæmt hana af meiri festu. Það gerði Dagur B. Eggertsson líka síðar, enda pólitískur stjúpsonur Ingibjargar, sem nú er mættur á Alþingi og reynir að útskýra fyrir okkur hinum að það sé fjárhagslega best fyrir okkur að ganga í Evrópusambandið. Eins og hann viti nokkuð um það. *** 54 milljarðar – ekki 176 Þegar hér er komið sögu eru PR-menn Samfylkingarinnar, en borgarkerfið er fullt af slíkum mönnum, búnir að finna snöggan blett á málflutningi Óðins. Það skipti nefnilega engu máli hvernig borgarsjóður gangi, heldur samstæðan, A- og B-hlutinn. Það er rétt að það skiptir líka máli en þar er að finna stærstu bókhaldsbrellu jarðarkringlunnar frá því að grísk stjórnvöld fyrir hrunið 2008 færðu skuldir í hlutafélög, svona eins og við gerðum með Vaðlaheiðargöng, til þess að þær sæjust ekki í opinberum bókum og hefðu ekki áhrif á Maastricht-skilyrðin. Afkoman af samstæðunni þessi ellefu ár var núvirt 176 milljarðar, réttum megin við núllið. En af þessari tölu eru 122 milljarður vegna matsbreytinga Félagsbústaða. Þeir mega færa matsbreytingu en hún má ekki kom inn í bækur borgarinnar því ekki stendur til að selja eignirnar, heldur þvert á móti að fjölga þeim. *** Planið komið frá Kúbu Afkoman af eignarhlutanum í Orkuveitunni stendur undir stærstum hluta þessara afgangs, sem var raunverulega 54 milljarðar en ekki 176 milljarðar. Á ellefu árum. Það er ömurleg arðsemi. Og hvernig var sá afgangur sóttur? Þá helst með plani Orkuveitunnar. Að stórhækka gjaldskrá á borgarbúa og nágrannasveitir auk þess að hætta öllum framkvæmdum og viðhaldi – þannig að heitavatnsskortur og rafmagnsbilanir urðu í fyrsta sinn í áratugi eitthvað sem Reykvíkingar fengu að kynnast. Hugmyndina fékk Samfylkingin frá Kúbu. Ekki má þó gleyma því að á Kúbu er frábært heilbrigðiskerfi – þó svo að tækin séu úrelt, læknarnir margir í verktöku á vegum stjórnvalda í öðrum löndum, lyfin engin og oftar en ekki rafmagnslaust. *** Þrotabúið fær nýtt andlit Pétur Marteinsson, fyrrum landsliðs­maður í knattspyrnu, tók við þrotabúi Samfylkingarinnar í Reykjavík. Það er ekki öfundsverð staða. Óðinn telur ósanngjarnt að gera hann ábyrgan fyrir fortíðinni. Kjósendur verða einfaldlega að muna að sá sem kom Reykjavíkurborg í þessa ömurlegu stöðu heitir Dagur B. Eggertsson. Sá bíður nú í ofvæni eftir því að Kristrún Frostadóttir misstígi sig svo að hann geti tekið við stjórnartaumunum í Samfylkingunni. Við skulum þakka fyrir ef það gerist seinna en fyrr. Því Dagur B. Eggertsson myndi sökkva þjóðarskútunni mun fyrr en Kristrún, sem er þó á ágætis leið með að gera það. Pistillinn birtist í Viðskiptablaðinu sem kom út þann 29. apríl.