Innlent | Sunnudagsblað | 9.5.2026 | 6:50 Táraðist við að hringja bjöllunni Bríet Klara er búin í árslangri krabbameinsmeðferð en hún þurfti að fara í tvær skurðaðgerðir, geisla og lyfjagjöf. Hún er nú krabbameinslaus. mbl.is/Eyþór Ásdís Ásgeirsdóttir [email protected] Setja bókamerki Bríet Klara Björnsdóttir, sem er á sextánda ári, tekur glaðlega á móti blaðamanni á heimili sínu í Hafnarfirði. Hárið er stutt og fer henni vel, en sú „klipping“ kom ekki til af góðu. Bríet er nýkomin úr langri og strangri krabbameinsmeðferð þar sem hún þurfti að fara í tvær skurðaðgerðir, geisla og lyfjameðferð. Eftir árslanga baráttu er Bríet laus við vágestinn og fékk að hringja bjöllunni á Barnaspítalanum nú fyrir skemmstu; bjöllu sem börn og ungmenni fá að hringja við útskrift. Bríet geislar af gleði og jákvæðni og er til í að deila sinni sögu. Sjokk að fá fréttirnar Bríet, sem er nemandi í tíunda bekk í Áslandsskóla, lifði hinu áhyggjulausa lífi ungdómsins þar til hún fór að finna fyrir sárum verkjum aftan á hægra læri. „Í lok nóvember eða byrjun desember 2024 fór ég að fá verki í lær- og rassvöðvann. Mér leið eins og ég væri með marblett og hallaði mér alltaf til vinstri þegar ég settist því það var svo óþægilegt að sitja. Ég tók svo betur eftir þessu þegar ég var í vetrarfríi í febrúar 2025 og var á skíðum. Mér var mjög illt og ég gat varla setið lengur. Ég bað mömmu að kíkja á þetta en það sást ekkert og hún hélt þetta væri vöðvabólga. En svo í mars fór ég til Portúgals og verkirnir urðu sífellt verri. Mamma fór að taka eftir að það væri eitthvað meira að og að ég væri virkilega verkjuð,“ segir Bríet. „Ég fór svo til læknis í apríl minnir mig og hann skoðaði mig mjög vel. Hann þreifaði á lærinu og sagði að það væri einhver nabbi þarna. Hann ákvað að senda mig í sónar og röntgen og í sónar sást massi. Ég sagði við mömmu að ég hefði vitað að það væri eitthvað þarna. Svo var ég send í segulómum sem er ekki mjög skemmtilegt tæki get ég sagt þér! Aftur sást massinn og foreldrar mínir fengu póst að ég væri komin með teymi. Ég vissi ekki af þessu því ég er bara barn. Þau vissu að ég átti að fara í sýnatöku því þetta leit út fyrir að vera eitthvað sem átti ekki að vera þarna. Ég fór svo í sýnatöku 24. apríl í fyrra og svo þurfti ég að bíða eftir svari. Annan maí fékk ég að vita að ég væri með krabbamein,“ segir Bríet og segir þær fréttir hafi komið flatt upp á sig. Hún hafði talið að þetta væri eitthvað saklaust, eins og fitukirtill. „Ég sagði við vinkonur mínar deginum áður: „Pælið í því ef ég væri svo bara með krabbamein!“ Svo þegar ég fékk fréttirnar trúði ég þessu varla; að ég svona ung gæti fengið krabbamein. Ég var í raun ekki leið að heyra þetta heldur meira í sjokki. Ég hafði verið í sambandi rétt áður og við vorum nýhætt saman eftir árs samband. Það var meira sjokk en að fá krabbamein, þó það hljómi undarlega,“ segir hún og brosir. Frétt af mbl.is Fékk á tilfinninguna að þetta væri einhver óþverri Fjögurra sentimetra æxli Bríet var strax sett í meðferð þar sem egg voru tekin úr henni og fryst því ef hún þyrfti á lyfjameðferð að halda, gæti það haft áhrif á frjósemi seinna meir. „En það var ekki alveg búið að greina hvaða tegund af krabbameini þetta var en ég fór í eggjaheimtuna og eftir það var ljóst að ég væri með mjúkvefjaæxli sem heitir á ensku Epithelioid sarcoma. Þessi týpa svarar lyfjameðferð ekki nógu vel og planið var að fara í aðgerð í Svíþjóð,“ segir Bríet. Mánuði síðar var Bríet mætt til Svíþjóðar í aðgerð þar sem meinið var fjarlægt og allt gekk vel. Þaðan var hún send í endurhæfingu en ekki þótti þörf á frekari meðferðum þar sem skurðbrúnir voru hreinar. „Mér var sagt að ég yrði í eftirliti í tíu ár og ætti að mæta í segulómum á þriggja mánaða fresti þar sem svæðið þar sem meinið var og lungun yrðu mynduð. Á meðan ég var í endurhæfingu fór ég að finna fyrir verkjum, eins konar rafstraumum sem fóru niður fótinn. Ég hélt að þetta væri bara eðlilegt. Þremur mánuðum síðar fór ég í segulómun og læknarnir sögðust hafa séð einn punkt á myndunum sem þeir vildu skoða betur. Hann var við stærstu taugina í lærinu,“ segir hún. „Þá fór ég í PET-skanna en þá er geislavirku efni sprautað í æðarnar sem lætur krabbamein skína. Þetta litla æxli hafði verið of lítið til að sjást áður. Ég var þá send aftur út til Svíþjóðar í sýnatöku sem var ekki þægilegt af því að í það skiptið var ég ekki svæfð. Mæli ekki með því! Ég átti að fara heim tveimur dögum seinna en þá var ákveðið að ég yrði að fara í aðra aðgerð. Þessi aðgerð var mun lengri en sú fyrri, eða þrír tímar. Skurðlæknirinn hélt fyrst að þetta væri tengt við taugina en sem betur fer var þetta ekki í tauginni heldur í eitli,“ segir Bríet. „Fyrsta æxlið var orðið fjórir sentimetrar þegar það var tekið, en hafði verið þrír rétt áður. Hitt æxlið var hálfur sentimetri þegar það var myndað og einn sentimetri þegar það var tekið.“ Bríet þurfti oft að fara í stóra skanna sem henni fannst ekki þægilegt. Þetta var allur pakkinn! Við heimkomuna í byrjun október skellti Bríet sér fyrst beint á ball og þaðan aftur í endurhæfingu. „Svo fengum við símtal að þetta hefði aftur verið krabbamein og að í þetta sinn yrði ég að fara í lyfjameðferð og mögulega geisla,“ segir Bríet en sýni sýndu að krabbinn var ekki búinn að dreifa sér. „Tilgangurinn með lyfjameðferð var að skola öllu úr kerfinu. Ég fór í sex kúra, sem er ekki kósí. En maður þarf að fara í þetta með gott hugarfar og vera með gott fólk í kringum sig. Mamma og pabbi, litlu systkini mín og vinir mínir voru góður stuðningur,“ segir Bríet sem fór í lyfjagjöf á þriggja vikna fresti. „Svo fékk ég að vita að ég þyrfti að fara í geislameðferð til Svíþjóðar. Svæðið í kring var geislað og ég fór í samtals 33 geisla. Maður finnur ekki fyrir þessu en ég fékk stór brunasár og húðin verður þéttari og vöðvarnir stífari. Þetta var allur pakkinn!“ segir hún. Bríeti leið bærilega inni á milli lyfjagjafa og reyndi að stunda skólann eins og hún gat. „Á einum tímapunkti þurfti ég að fara í einagrun því gildin lækkuðu svo mikið og ég með engar varnir.“ Bríet hafði verið með sítt krullað hár sem hún missti við lyfjagjöfina. „Það var mjög mikið sjokk því hárið er svo mikill partur af manni. Ég vissi að það myndi líklega gerast. Ég man ég fór á ball og hárið mitt var að detta af. Ég rakst í einhvern og hárið sat eftir á honum. Daginn eftir ballið datt meira en helmingurinn af,“ segir Bríet sem skartar nú ljósu stuttu hári. Hárið þitt er bara mjög töff svona! „Já, og þetta er bara mjög þægilegt líka.“ Hárið fékk að fjúka þegar það var farið að detta af. Verð kannski krabbameinslæknir Í lok febrúar kláraði Bríet allar meðferðir og allar rannsóknir hafa komið vel út. „Síðustu myndir komu mjög vel út. Mér líður bara vel í lærinu en þarf að byggja aðeins upp vöðvamassa,“ segir Bríet. „Í dag líður mér vel. Áður en ég fékk krabbamein var ég að æfa körfubolta og er dálítið svekkt að hafa misst þol til þess að æfa. Lyfjameðferðin tekur líka frá manni orku, ég svaf í gegnum allt. Ég hef aldrei sofið svona mikið áður,“ segir Bríet. „Það er ógeðslega erfitt að fara í gegnum þetta en það er mikilvægt að vera með jákvætt hugarfar og að vera með gott fólk í kringum sig. Ég fékk líka alveg ótrúlegan stuðning frá öllum í skólanum en ég reyndi að taka þátt í mörgum fögum, þrátt fyrir þreytu. Ég einbeitti mér aðallega að íslensku, ensku, stærðfræði og dönsku og gekk alveg ágætlega. Ég fæ lokaeinkunnir í öllu og er að fara að sækja um í framhaldsskóla.“ Hefur þú alltaf haldið í jákvæðnina í gegnum meðferðina? „Já, í rauninni. Það var kannski helst þegar mér var ógeðslega flökurt eftir lyfjagjafir að mér leið illa andlega, enda aum í skrokknum. En ég var mjög bjartsýn miðað við aðstæður og það hefur hjálpað mér mjög mikið. Ég fór aldrei langt niður, enda með svo gott fólk í kringum mig.“ Hvað hefur þú lært af þessu? „Ég hef þroskast mjög mikið að hafa lent í þessu. Nú hef ég meiri skilning á veikindum og veit nú hvernig fólki með krabbamein líður. Þetta sýndi mér hlið á lífinu sem ég hafði aldrei séð áður. Meðferðin kveikti svo mikinn áhuga hjá mér og ég varð svo forvitin um allt, að ég er núna að stefna að því að verða læknir í framtíðinni. Kannski verð ég krabbameinslæknir, hver veit! Þá veit ég alla vega hvernig fólkinu líður. Það er örugglega gott að vera læknir sem hefur gengið í gegnum það sama. Ég er mjög þakklát öllu starfsfólki, læknum og hjúkrunarfræðingum; á Barnaspítalanum var allt til fyrirmyndar. Það var mjög gaman að spjalla við hjúkkurnar á kvöldin og segja þeim frá alls konar drama sem ég var búin að heyra frá vinkonum,“ segir Bríet og hlær. Bríet Klara fór jákvæð í gegnum meðferðina. mbl.is/Eyþór Spennt fyrir framtíðinni Þegar ljóst var að Bríet væri búin í meðferð, fékk hún að hringja bjöllu á Barnaspítalanum áður en hún kvaddi starfsfólk og nýja vini sem hún hafði eignast. „Það var góð stund. Ég táraðist alveg. Þetta var svo stór áfangi!” Bríet eignaðist vinkonur á spítalanum sem einnig höfðu greinst með krabbamein. „Það var gott að finna að ég væri ekki ein. Ég fór á hittinga hjá SKB, Styrktarfélagi krabbameinssjúkra barna. Ég kynntist nokkrum stelpum þar og ég gat spjallað við einhvern sem vissi hvernig mér leið.“ Bríet horfir nú björtum augum til framtíðar. „Ég er spennt fyrir menntó og framhaldinu. Ég er líka rosalega spennt fyrir sumrinu en ég fer í júní í sumarbúðir til Írlands með SKB-vinkonum mínum. Ég er mjög vel stemmd fyrir þessu. Svo fer ég með fjölskyldunni til Króatíu og eftir það ætla ég að reyna að finna mér vinnu. Meðferðin er alveg búin. Lífið er rétt að byrja.“ Fáðu aðgang að þessari grein Með áskrift færðu fullan aðgang að öllum læstum greinum Árvakurs — vandað, fjölbreytt og traust efni, hvar og hvenær sem er. Þannig styður þú íslenska fjölmiðlun og hjálpar okkur að halda áfram að segja sögurnar sem skipta máli. Tryggðu þér aðgang núna. Skoða áskriftarleiðir Innskráning Gleymt lykilorð? Kennitala: Lykilorð: Ertu ekki með notendaaðgang? Fara í nýskráningu . Fáðu þér áskrift til að lesa áfram Þú ert innskráð(ur) sem ... en ert ekki með