Í nýútkomnum ársreikningi Reykjavíkurborgar fyrir 2025 kennir ýmissa grasa. Borgin hefur um 200 milljarða í tekjur á ári. Er þar samantalið útsvar, tekjur úr Jöfnunarsjóði, arðgreiðslur og einskiptistekjur. Svimandi fjárhæðir samanbornar við heimilisbókhaldið en megnið af peningunum fer strax aftur í rekstur á lífsnauðsynlegum verkefnum; leik- og grunnskóla, velferðarþjónustu, sorphirðu og þjónustu við fatlað fólk. Mestmegnis verkefni sem Reykjavík ber samkvæmt lögum að sinna. Við í Viðreisn ætlum að minnka peningana sem fara í löng og yfirmannafrek skipurit og flækjur innan borgarkerfisins. Við ætlum að setja minni pening í kerfið og meiri pening í fólkið. Markmiðið er skýrt: Reykjavíkurborg á að njóta stærðarhagkvæmni sem langstærsta sveitarfélagið þegar kemur að rekstri á þjónustu við borgarana. Sú er ekki staðan í dag. Meiri festu og færri óvæntar uppákomur Rekstrarniðurstaða Reykjavíkurborgar fyrir árið 2025 var neikvæð um 5,3 milljarða, þrátt fyrir afkomuspá um 500 milljónir í afgang. Lífeyrisskuldbindingum er kennt um þennan viðsnúning. Vissulega urðu lífeyrissjóðsgreiðslur hærri en spár gerðu ráð fyrir. Það sem er gagnrýnivert er hversu mikið sú upphæð virðist koma á óvart þar sem greiðslurnar eru frekar fyrirsjáanlegar með tilliti til gamalla skuldbindinga og nýrra kjarasamninga, sem borgarstjóri gerði sjálfur við kennara. Það hefði mátt áætla niðurstöðu lífeyrisskuldbindinga í útkomuspánni í nóvember og því vægast sagt ótrúlegt að láta eins og þetta komi á óvart í lok apríl. Við í Viðreisn köllum eftir meiri festu í fjármálastjórn, færri óvæntum uppákomum og tímanlegri áætlanagerð. Stjórn yfir fasteignir borgarinnar Eignasjóður Reykjavíkurborgar er eitt stærsta fasteignafélag landsins og þar leynast mörg af djásnum borgarinnar; söfn, skólabyggingar og íþróttamannvirki. Ljóst er að innviðaskuld þessara mannvirkja hleypur á nokkrum tugum milljarða enda hefur borgin markvisst sleppt því að halda við byggingunum sínum og eytt peningum í annað. Viðreisn ætlar að setja stjórn yfir fasteignir borgarinnar þannig að ljóst sé hvar ábyrgðin liggur. Með því tryggjum við að Reykjavíkurborg sinni viðhaldi áður en í óefni er komið. Í framkvæmdum borgarinnar, sem einkum eru á vegum Eignasjóðs, viljum við að gagnsæi ríki með mælaborði framkvæmda. Stjórn fari yfir allar framkvæmdir og samþykki áður en þær hefjast. Reykjavíkurborg fjárfestir að jafnaði fyrir 20 milljarða á ári. Þetta hljómar sem há tala en þegar horft er á ástand innviða úti í hverfunum flækjast málin. Hvert í ósköpunum hafa þessir peningar farið síðustu ár miðað við ástandið á húsum, mygluna, brotnar gangstéttir og þar fram eftir götunum? Á síðustu árum hafa of mörg hégómaverkefni fengið framgöngu, eitthvað sem er næs en ekki nauðsynlegt. Þegar kemur að því að forgangsraða peningum í fjárfestingar munum við horfa á hverfin í heild og forgangsraða í þágu barna í borginni. Ef borg er góð fyrir börn, er hún góð fyrir öll. Við bjóðum okkur fram til þess að taka ábyrgð Bragginn, Brákarborg og Græna gímaldið eru þrjú helstu klúður síðustu ára í Reykjavík. Þrátt fyrir þessi alvarlegu tilfelli hefur pólitíkin ekki tekið ábyrgð á neinu. Þvert á móti hafa kjörnir fulltrúar bent á hvorn annan þegar spurt er: hver ber ábyrgð á þessum húsum? Ef við skiljum ekki hvernig þetta gerðist, hvernig eigum við þá að fyrirbyggja að svona gerist aftur? Í mínum huga er ljóst að skerpa þarf á ábyrgðarkeðju innan borgarinnar þannig að ljóst sé á hverju póliktíkin beri ábyrgð og á hverju stjórnkerfið beri ábyrgð. Og það skal tekið skýrt fram að við í Viðreisn bjóðum okkur fram til að taka ábyrgð á því sem gerist í borginni meðan við sitjum í borgarstjórn. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík.