Nýjasta dæmið um verðmæti rækjunnar er að rækjuvinnsla á Ísafirði greiddi nýlega hæsta verð fyrir rækjufarm Ólafsfjarðartogarans Ólafs Bekks og lét auk þess jafn mörg tonn af þorskkvóta sem milligjöf. Áður taldist gott að fá tonn á móti tonni. Umræddri rækju var landað á Ólafsfirði og henni var síðan ekið rúmlega 600 kílómetra leið til Ísafjarðar með ærnum tilkostnaði. Á þrískiptum vöktum allan sólarhringinn „Rauða-gullæðið“ hefur orðið til þess að rækjuvinnslurnar hafa orðið að bæta við sig fólki og t.a.m. bætti Sigló hf. á Siglufirði við heilli vakt, eða 25 manns manns í verksmiðjunni. Þar vinna nú um 75 manns á þrískiptum vöktum allan sólarhringinn við rækjuvinnslu en um 25 manns vinna við gaffalbitaframleiðslu. Vantar fólk til starfa á Siglufirði Að sögn Guðmundar Skarphéðinssonar, framkvæmdastjóra hjá Sigló, hefur mjög mikil vinna verið að undanförnu og horfur góðar. Þegar mest var, lögðu 14 bátar upp hjá Sigló hf. en þeir eru nú níu talsins. Mest bárust um 60 tonn að landi í einu. „Það er ekkert atvinnuleysi hér á Siglufirði, heldur hitt að það vantar fólk til starfa,“ sagði Guðmundur. Samkvæmt upplýsingum hans hefur komið til álita að fá leyfi til að bæta við einni rækjupillunarvél. Ekki hefur þó enn verið sótt um slíkt leyfi. Töluverð ásókn í leyfi Fiskifréttir 19. september 1986. Flestar rækjuvinnslur sem nú eru starfræktar eru með tvær til þrjár rækjupillunarvélar hver. Óhagkvæmt er að starfrækja aðeins eina vél en þess eru dæmi að fjórar vélar séu í rekstri á einum og sama staðnum. Rækjuvinnslur á landinu eru nú 34 til 35 talsins og að sögn Jóns B. Jónassonar, skrifstofustjóra í sjávarútvegsráðuneytinu er alltaf töluverð ásókn í ný leyfi og eins hafa komið umsóknir um að fá að fjölga pillunarvélum. Nýlega gaf ráðuneytið út fréttatilkynningu þar sem vakin var athygli á að sérstök leyfi þarf til þess að koma á fót rækjuvinnslu eða auka afkastagetu þeirra sem fyrir eru og eins er bent á að óheimilt sé að frysta óskelfletta rækju um borð í veiðiskipi, sé meira en sólarhringur liðinn frá því hún var veidd. Hraðfrysting á slíkri rækju í landi er einnig óheimil. Ýmsir hafi ólmir viljað frysta rækju en ekki haft leyfi Að sögn Jóns B. Jónassonar er vakin athygli á þessu nú, af gefnu tilefni. Starfsmönnum ráðuneytisins hafi borist til eyrna að ýmsir aðilar sem ekki hafa leyfi til rækjuvinnslu, hafi ólmir viljað frysta rækju í landi vegna hins háa verðs sem Norðmenn hafa greitt fyrir unna rækju að undanförnu. Það hafi því þótt rétt að vekja athygli á ákvæðum laga frá 1975 og reglugerðar frá í ár sem fjallar um þessi atriði. Innfjarðarrækja innan skamms „Við höfum orðið að kalla út ,,neyðarvaktir“ til þess að hafa undan í vinnslunni,“ sagði Gunnar Þórðarson hjá Rækjuvinnslunni í Vinaminni í samtali við Fiskifréttir í sl. viku. Þeir rækjuvinnslumenn sem við höfum síðan haft samband við eru sammála um að sjaldan hafi jafn mikið verið að gera. Svo frekar eru rækjuvinnslur til vinnuaflsins að heyrst hefur að menn séu mjög uggandi vegna komandi sláturtíðar. Telja menn að erfitt verði að manna sláturhúsin á sumum stöðum. Brælur og straumar gerðu bátunum erfitt fyrir Heimir Fjeldsted, framkvæmdastjóri Rækjuvinnslunnar á Skagaströnd, sagði í samtali við blaðið að hjá þeim hefði verið mjög mikil vinna að undanförnu en talsverðar sveiflur væru þó í afla. Brælur og straumar hefðu gert bátunum erfitt fyrir en þó hefði alltaf verið full vinna í landi. Ekki væri óalgengt að unnið væri fram á kvöld eða til tíu eða hálf ellefu þegar mest hefði verið að gera. Mest hefðu um 50 tonn borist að landi í einu en rúmlega 20 manns væru í rækjuvinnslunni. Rækjan hefði alveg mátt vera stærri Fimm bátar hafa lagt upp afla en að sögn Heimis hefur verið náð í rækjuna á Ólafsfjörð og Siglufjörð ef svo hefur borið undir. „Ég held ég geti fullyrt að afkoman er góð en rækjan hefði þó alveg mátt vera stærri. Menn eru annars bjartsýnir um framhaldið. Veiðar á innfjarðarrækju hefjast upp úr mánaðamótum að öllu forfallalausu og þær fréttir sem við höfum fengið af rækjugengd í Húnaflóa lofa góðu,“ sagði Heimir Fjeldsted.