Skattspor íslensks iðnaðar, vítt skilgreint, var 564 milljarðar króna á árinu 2024 samkvæmt útreikningum Reykjavík Economics. Stækkaði það frá árinu 2023, en þá nam það 549 milljörðum króna á verðlagi ársins 2024. Skattspor íslensks iðnaðar, þröngt skilgreint, var 247 milljarðar króna árið 2024 og jókst það einnig á milli ára en það var 228 milljarðar króna árið 2023 á verðlagi ársins 2024. Þetta kemur fram í nýrri greiningu Samtaka iðnaðarins (SI), en Reykjavík Economics mat skattaleg áhrif iðnaðar árið 2024 fyrir samtökin. Ingólfur Bender, aðalhagfræðingur SI, segir þessar tölur undirstrika mikilvægi iðnaðarins fyrir skatttekjur ríkisins og endurspegla jafnframt umfang hans í hagkerfinu. Hann bendir á að verðmætasköpun greinarinnar hafi numið 900 milljörðum króna árið 2024, sem er um fjórðungur landsframleiðslunnar það ár. Þá hafi að jafnaði 52 þúsund manns starfað í greininni, eða einn af hverjum fjórum á innlendum vinnumarkaði. Iðnaðurinn sé jafnframt stærsta útflutningsgrein þjóðarbúsins og aflaði 750 milljarða króna í útflutningstekjur árið 2024, sem jafngildir 39% af heildarútflutningstekjum hagkerfisins á því ári. Að auki hafi greinin veruleg jákvæð áhrif á aðrar atvinnugreinar. „Undir iðnaði eru tvær af fjórum meginstoðum útflutningstekna hagkerfisins. Annars vegar er það tækni- og hugverkaiðnaður sem hefur vaxið mikið á síðustu árum og er sem betur fer enn í vexti þegar horft er til útflutnings. Hins vegar er það orkusækinn iðnaður sem hefur um langt skeið skapað verulegar útflutningstekjur. Nýleg áföll í þeirri atvinnugrein á borð við lokun kísilmálmverksmiðju PCC á Bakka, ákvörðun Elkem um að slökkva á einum ofni í kísilmálmverksmiðju félagsins vegna krefjandi markaðsaðstæðna og bilun í rafbúnaði í álveri Norðuráls á Grundartanga hafa aftur á móti sett strik í reikninginn. Við megum illa við slíkum áföllum enda er íslenskt hagkerfi lítið og opið hagkerfi sem er fyrst og fremst drifið áfram af útflutningi,“ segir hann. Háir skattar veikja samkeppnishæfni Ingólfur segir að þrátt fyrir að fyrrgreindar tölur sem varpi ljósi á mikilvægi iðnaðarins fyrir íslenskt samfélag séu í grunninn jákvæðar endurspegli þær þó einnig hve þung skattbyrði hvíli á fyrirtækjum í iðnaði. „Því miður er ríki og sveitarfélög sífellt að seilast lengra í skattlagningu og gjaldtöku. Þó að fyrirtæki í iðnaði vilji að sjálfsögðu skila sínu til samfélagsins eru takmörk fyrir því hversu langt er hægt að ganga ef hámarka á verðmætasköpun í hagkerfinu. Ísland er meðal þeirra ríkja á alþjóðavísu þar sem skattlagning er hvað hæst.“ Hann bendir á að há skattlagning veiki samkeppnishæfni íslenskra iðnfyrirtækja, sem mörg hver eiga í harðri samkeppni við erlend fyrirtæki, þar sem skattlagning er í flestum tilfellum ekki jafn íþyngjandi. „Því meira sem íslensku fyrirtækin greiða í skatta, þeim mun minna situr eftir til fjárfestinga og nýsköpunar – sem eru lykilþættir til að stuðla að frekari verðmætasköpun til framtíðar og leggja grunn að samkeppnishæfni ásamt öðrum þáttum.“ Nánar er fjallað um málið í Viðskiptablaðinu . Áskrifendur geta lesið fréttina í heild hér .