Lands­bankinn, sem er 99,8% í eigu ríkisins, stefnir að því að greiða út arð sem nemur nær allri af­komu síðasta árs. Til­laga bankaráðs til aðal­fundar gerir ráð fyrir sér­stakri arð­greiðslu upp á 16,1 milljarð króna ofan á reglu­legan arð, þannig að heildararð­greiðsla bankans til ríkisins verði tæp­lega 35 milljarðar króna. Hagnaður sam­stæðunnar árið 2025 var 38 milljarðar króna og því jafn­gildir þetta um 92% af hagnaðinum sem fer nær allt til ríkisins. Til þess að geta staðið undir þessari sér­stöku arð­greiðslu fór bankinn skömmu áður á markað og sótti sér fé með svo­kallaðri AT1-skulda­bréfaút­gáfu í ís­lenskum krónum. Í út­boðinu voru samþykkt til­boð að fjár­hæð 16 milljarðar króna, nánast sama upp­hæð og sér­staka arð­greiðslan. AT1 eru víkjandi skulda­bréf sem eru hönnuð þannig að þau teljast ekki sem venju­leg skuld í eigin­fjárút­reikningi heldur sem hluti af eigin­fjár­grunni bankans, þ.e. viðbótar­eigin­fjárþáttur 1. Munurinn á þessum bréfum og hefðbundinni fjár­mögnun er því sá að þau teljast til eigin fjár sam­kvæmt reglum, þar sem þau geta verið skert eða breytt ef staða bankans versnar. Þetta er í raun fjár­magns­verk­færi sem varð til í reglu­verkinu eftir fjár­mála­kreppuna til að auka áfallaþol banka og draga úr líkum á að eig­endur eða skatt­greiðendur þurfi að bjarga þeim, en hefur jafn­framt orðið að verk­færi í fjár­magns­stýringu þegar bankar vilja fín­stilla eigin­fjár­sam­setningu sína. AT1-bréfin sem Lands­bankinn gaf út í síðasta mánuði bera 10,00% fasta vexti, sem bankinn setur fram sem 10,25% ávöxtun á árs­grund­velli, greidda hálfs­árs­lega. Sú ávöxtun er há í saman­burði við aðra víkjandi fjár­mögnun bankans. Í árs­reikningi kemur fram að nokkur Tier 2-skulda­bréf beri til dæmis 3,85%, 4,95% og 5,70% fasta vexti og að fyrri AT1-út­gáfa bankans í bandaríkja­dölum var á 8,125% föstum vöxtum. Í þeim saman­burði er 10,25% vextir greiddir hálfsárslega sér­stak­lega dýr fjár­mögnun. Það verður því að spyrja hvort ríkis­bankinn sé í reynd að kaupa sér eigin­fjár­svigrúm á háum vöxtum til að geta greitt út óvenju stóran hluta af hagnaðinum til eig­andans, ríkisins? Sér­staki arðurinn án mótvægisaðgerða hefði dregið beint úr eigin fé, ef hann hefði verið greiddur út án mót­vægisað­gerða, og það myndi setja mælan­leg spor í eigin­fjár­hlut­föll bankans. Í árs­lok 2025 var kjarna­eigin­fjár­hlut­fall (CET1) 21,2% miðað við áhættu­grunn og heildar­eigin­fjár­hlut­fall 24,8%. Ein­föld nálgun, þar sem gert er ráð fyrir óbreyttum áhættu­grunni, bendir til þess að 16,1 milljarðs út­greiðsla myndi lækka CET1 um rúm­lega eitt pró­sentu­stig og færa hlut­fallið nær 20%. Bankinn væri áfram yfir lág­marks­kröfum en með minna svigrúm en ella. Lands­bankinn hefur áður notað AT1 til að vernda eigin­fjár­svigrúm sitt þegar hann fer í stórar ráð­stafanir en 100 milljóna dala AT1-út­gáfa í febrúar 2025 var liður í fjár­mögnun bankans til að greiða fyrir kaupin á TM og til að auka hag­kvæmni og fjöl­breytni í fjár­magns­skipan bankans. Fyrir bankann og markaðinn vaknar hins vegar spurningin um hvort eðli­legt sé að hækka arð­greiðslurnar svo mikið að það kalli á að keypt sé svigrúm með dýrari fjár­mögnun en bankinn hefur að jafnaði greitt?