Fyrirtæki tilkynnir um methagnað en hlutabréfaverðið lækkar. Á sama tíma tilkynnir annað fyrirtæki um tap en hlutabréfaverðið hækkar. Mörgum finnst slík viðbrögð órökrétt en þau eru það ekki. Þetta endurspeglar grundvallarlögmál markaða: fjárfestar bregðast ekki við fréttum, þeir bregðast við því hvort fréttirnar breyta þeirri framtíð sem er verðlögð á markaði. Markaðurinn er verðlagningarvél (e. „price machine“) sem mótar stöðugt væntingar um framtíðina. Hlutabréfaverð í dag endurspeglar það sem fjárfestar telja líklegt um hagnað, vöxt og áhættu fyrirtækisins á næstu árum. Verðið endurspeglar ekki gærdaginn, hann skiptir ekki máli lengur. Þegar nýjar fréttir berast af fyrirtækjum skiptir ekki höfuðmáli hvort þær séu góðar eða slæmar í hefðbundnum skilningi. Það sem skiptir máli er hvort þær eru betri eða verri en markaðurinn bjóst við og hvaða áhrif þær hafa á framtíðina. Fyrirtæki sem skilar 10 milljörðum króna í hagnað getur samt valdið vonbrigðum ef fjárfestar höfðu gert ráð fyrir 12 milljörðum. Methagnaður – en hlutabréfaverðið lækkar. Þetta skýrir margar af þeim þversögnum sem sjást á mörkuðum. Gengi hlutabréfa getur lækkað eftir gott uppgjör því markaðurinn bjóst við enn betra uppgjöri. Gengi bréfa getur hækkað eftir slakt uppgjör því fjárfestar óttuðust enn verri niðurstöðu. Markaðir bregðast ekki við niðurstöðum, þeir bregðast við óvæntum fréttum. Munurinn á væntingum og raunveruleikanum skiptir öllu máli. Tökum dæmi. Fyrirtæki birtir sterkt uppgjör en afkomuhorfur fyrir næsta ár eru undir væntingum fjárfesta. Gengi bréfanna lækkar að öllum líkindum þrátt fyrir sterkt uppgjör. Fortíðin var góð en framtíðin – það eina sem markaðurinn raunverulega verðleggur – er undir væntingum. Niðurstaðan er einföld. Markaðir umbuna ekki góðum fréttum, þeir umbuna óvæntum fréttum. Verð breytist þegar raunveruleikinn víkur frá væntingum fjárfesta um framtíðina.