Heildarkvótinn á vertíðinni var rúm 197 þúsund tonn og þar af komu tæp 151 þúsund tonn í hlut Íslands þegar búið var að klípa af þau tæp 47 þúsund tonn sem nágrannar okkar á Grænlandi og í Færeyjum mega veiða samkvæmt samningum þar um. „Heilt yfir hefur þetta gengið ótrúlega vel“ „Loðnuvertíð er auðvitað háð því hvernig loðnan kemur upp að landinu og veðri og vindum, hvenær gefst að nýta þetta. Og ég held að það hafi nú flest gengið okkur í haginn á þessari vertíð,“ segir Gunnþór Ingvason, forstjóri Síldarvinnslunnar og formaður Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi. „Það er búið að vera hagstætt veðurfar, það hefur verið gríðarlega mikið af loðnu á ferðinni, hún hefur reyndar komið aðeins í ákveðnum gusum inn og verið að bæta í þetta. Svo kemur vestanganga fyrir vestan þannig að heilt yfir hefur þetta gengið ótrúlega vel.“ Tekist hafi að koma langstærstum hluta loðnuaflans í vinnslu til manneldis og fyrirtækin hafi náð að framleiða úr loðnunni það sem óskað var eftir. Hvort sem það er heilfryst karlloðna til sölu í Austur-Evrópu, enn verðmætari hrognafull kvenloðna fyrir markaði í Asíu, eða „gula gullið“, loðnuhrognin, sem eru það allra verðmætasta sem loðnuvertíð gefur af sér. Þetta telst því prýðileg vertíð miðað við nær algeran loðnubrest undanfarin tvö ár, sem hefur valdið því að það skortir loðnu á okkar helstu mörkuðum. Þurfa að koma íslensku loðnunni aftur að hjá kaupendum eftir tvö loðnulaus ár Gunnþór segir að það þýði ekki endilega að kaupendur hafi setið auðum höndum og beðið eftir íslensku loðnunni. „Það hefur náttúrulega verið lítil loðnuveiði síðustu ár, bæði hér á Íslandi og líka bara í Barentshafinu. Þannig að auðvitað hefur verið minna framboð inn á þessum mörkuðum og þessar litlu vertíðir, eins og í fyrra náttúrulega, þá er mjög lítið framleitt og selt á mjög háum verðum. Og varðandi það að markaðir bíði og kúnnar bíði, þá er það auðvitað þannig að hilluplássið í verslunum úti í heimi bíður ekkert eftir loðnu. Það kemur eitthvað nýtt í hillurnar, þannig að menn þurfa auðvitað að komast inn í hillurnar aftur með loðnuna.“ Formaður SFS reiknar með að loðnuvertíðin skili um 35 milljörðum króna. Vertíðin er á enda og öll íslensku skipin búin með sinn kvóta. Hann segir verðugt verkefni framundan við að koma loðnuafurðum til kaupenda á viðunandi verði. Þannig sé búið að frysta um 40 þúsund tonn af loðnu fyrir Asíumarkað og íslensku fyrirtækin þar með þrjá fjórðu. Framboðið sé því mikið á stuttum tíma og verðugt verkefni að selja alla þessa loðnu. Og þegar svo mikið er framleitt, og framboð af loðnuafurðum eykst hratt, þá verði mikil pressa frá kaupendum varðandi verð fyrir þessar afurðir. Og þar spili eining inni í væntingar um góða vertíð á næsta ári. „Ég held þetta snúist auðvitað um betra verð og líka að menn finni með markaðnum rétt verð. Þeir sem eru að kaupa vöruna af okkur eru ekki endanlegir neytendur úti í Asíu, heldur eru það innflytjendur og heildsalar og framleiðendur. Og þegar ég tala um rétt verð þá náttúrulega þarf að lenda þessu miðað við magn, á þeim verðum sem gera það að verkum að loðnan seljist til endanlegra neytenda og verði borðuð. Þannig að þetta er dálítil virðiskeðja frá veiðunum á diskana í Asíu. Það er ekki nema af hálfur sigur unninn að selja þetta úr landi, það þarf líka að borða þetta úti. Úkraína áfram mikilvægur kaupandi þrátt fyrir innrásarstríð Rússa Þarna erum við að tala um Asíumarkað, þar sem Japanir kaupa mest af íslenskri loðnu og loðnuhrognum. Hængurinn, karlloðnan, er hins vegar seldur til landa í Austur-Evrópu og er mun ódýrari vara en hrognafull kvenloðna. Úkraína hefur í gegnum árin keypt mikið af loðnu frá Íslandi og hún er þeim afar mikilvæg fæða. Gunnþór segir að þrátt fyrir innrásarstríð Rússa og það hörmungarástand sem það hafi skapað, gangi ótrúlega vel að selja loðnu til Úkraínu. „Það hafa verið hellings áskoranir í flutningskeðjunni, frystigeymslum á leiðinni hefur fækkað og það er erfiðara að fá pláss í frystigeymslum eins og úti í Klapeida. Þannig að auðvitað minnkar líka það magn sem fer í einu inn á Úkraínu og þetta er í stöðugri vinnslu. En það hefur gengið ótrúlega vel að selja, hvort sem það er loðna eða bara annar uppsjávarfiskur inn á Úkraínu, inn á þessi lönd allt í kring. Austur-Evrópa hefur náttúrulega, og Rússland áður en það lokaði og áður en þessar hremmingar byrjuðu, þá var Rússland mjög mikilvægur markaður fyrir loðnu. Við sjáum það auðvitað núna að frændur okkar í Færeyjum eru að selja loðnu á fullu inn á Rússland. En eftir að Rússland lokaði hjá okkur, þá náttúrulega varð Úkraína mjög mikilvægur markaður og er mikilvægur markaður og stór hluti af þessari svokölluðu Austur-Evrópuloðnu sem fryst er núna mun enda þar.“ Telur að vertíðin skili um 35 milljörðum króna Áætlað er að þessi tæplega 200 þúsund tonna loðnuvertíð gefi af sér um 80 þúsund tonn af frystum afurðum. Þá er framleiðsla á mjöli og lýsi ekki talin með. Ljómandi góð vertíð en alls ekki stór í sögulegu samhengi - en það er ekki alltaf samhengi milli verðmæta og hve mikið er veitt af loðnu. Þegar kvótinn er lítill er reynt að stýra veiðinni þannig að sem mest verðmæti náist úr því sem kemur á land. „Ég held nú bara að íslenskur sjávarútvegur sé alltaf að stefna að því að hámarka verðmætin úr öllum fisktegundum sem þeir veiða. En þegar kemur að loðnunni þá er hún dálítið erfiðari en margar aðrar tegundir af því þetta gengur yfir á vertíðum og svo allt í einu er vertíðin búin, þannig að ef þú geymir of mikið fram á síðustu daga og svo kemur þá bræla og þá taparðu kvóta. En núna held ég að menn hafi bara náð að stilla þessu vel upp og allir náðu sínum kvóta og náðu bara að framleiða gott magn af hrognum og gott magn af heilfrystri loðnu. Þannig að ég held þetta spilist mjög vel hjá fyrirtækjum.“ „Getur þú skotið á verðmæti vertíðarinnar? Það var talað um einhverja 20 milljarða þegar verið var að gefa út kvótann, nú heyrast hærri tölur.“ „Ég sagði í upphaf vertíðar að þetta yrðu 35 milljarðar, plús mínus og ég held ég standi bara við það. Ég held þetta sé í kringum 35 milljarða. Það á náttúrulega eftir að verðfesta ákveðna þætti til að lenda sölu á hrognunum og mikið af óseldum og óverðfestum birgðum. En já, ég held þetta sé bara mjög verðmæt vertíð.“