Veru­legur þrýstingur hefur verið á breskum ríkis­skulda­bréfa­markaði frá því stríðið við Íran hófst og hefur ávöxtunar­krafa á 10 ára bresk ríkis­skulda­bréf hækkað hratt. Krafan á tíu ára bresk bréf fór yfir 5 pró­sent á föstu­dag sem hefur ekki gerst síðan 2008. Til saman­burðar nam hækkunin 0,38 pró­sentu­stigum á 10 ára þýskum ríkis­skulda­bréfum og 0,41 pró­sentu­stigi á sam­bæri­legum bandarískum bréfum fyrir helgi. Að mati markaðsaðila endur­speglar það einkum endur­mat fjár­festa á verðbólgu- og vaxta­horfum í Bret­landi eftir að orku­verð tók að hækka hratt vegna átakanna í Miðaustur­löndum. Ein megin­ástæðan er sú að Bret­land er talið viðkvæmara fyrir hækkunum á olíu- og gas­verði en mörg önnur stór hag­kerfi. FT bendir á að innflutt ­gas hafi staðið undir um 35 pró­sentum af heildar­orku­eftir­spurn í Bret­landi árið 2024 og að lang­flest bresk heimili séu hituð með gasi. Í Evrópu sé gas aftur á móti aðeins um fimmtungur af orku­notkun. Bandaríkin er einnig enn betur varin fyrir slíku áfalli þar sem þau hafi á undan­förnum árum fest sig í sessi sem stór út­flytjandi olíu til að mynda. Af þessum sökum hafa fjár­festar veðjað á að Bret­land verði ber­skjaldaðra fyrir inn­fluttri verðbólgu en önnur hag­kerfi. Eins árs verðbólgu­væntingar í Bret­landi hækkað um 1,8 pró­sentu­stig frá upp­hafi átakanna, sem er meiri hækkun en í Bandaríkjunum eða á evru­svæðinu. Verðbólga vegur almennt að skuldabréfum, þar sem hún rýrir raunvirði fastra greiðslna og eykur líkur á að seðlabankar haldi vöxtum háum eða hækki þá enn frekar. Bret­land fór auk þess inn í þetta áfall með hærri verðbólgu en evru­svæðið. Fyrir átökin mældist verðbólga þar 3 pró­sent, saman­borið við 1,9 pró­sent á evru­svæðinu. Áhrif hækkandi olíu- og gas­verðs leggjast því ofan á þegar viðvarandi verðbólguþrýsting. Brent hráolía fór jafn­framt yfir 100 dali á tunnu, sem hefur styrkt þá sýn markaðarins að Eng­lands­banki verði síður í stakk búinn til að lækka vexti en áður var talið. Þar með hafa væntingar um vaxtalækkanir að mestu gufað upp. Fyrir átökin höfðu fjárfestar gert ráð fyrir tveimur 0,25 prósentustiga vaxtalækkunum frá Englandsbanka á þessu ári, en samkvæmt Financial Times er markaðurinn nú farinn að verðleggja þrjár 0,25 prósentustiga vaxtahækkanir fyrir árslok. Sú breyting í vaxtavæntingum styrktist enn frekar þegar Englandsbanki varaði við verðbólguáhættu á fimmtudag, þótt bankinn hefði þá haldið stýrivöxtum óbreyttum. Af­leiðingin hefur komið sér­stak­lega hart niður á styttri ríkis­bréfum. FT hefur eftir Mike Ridd­ell, sjóð­stjóra hjá Fide­lity International, að um hafi verið að ræða „eitt ofsalegasta verðfall í sögu breskra skammtímabréfa“ á fimmtu­dag. Ávöxtunar­krafa á tveggja ára breskum ríkis­skulda­bréfum hefur sam­kvæmt blaðinu hækkað um eitt pró­sentu­stig það sem af er mánuði. Þó skýra orkuá­fallið og viðbrögð Eng­lands­banka aðeins hluta af sveiflunni. Markaðsaðilar benda einnig á að breski skulda­bréfa­markaðurinn hafi verið vinsæll meðal vogunar­sjóða og annarra skammtíma­fjár­festa sem höfðu tekið stórar stöður byggðar á því að vextir í Bret­landi færu lækkandi. Þegar markaðurinn snerist við þurftu þessir fjár­festar að loka slíkum stöðum hratt, sem jók söluþrýstinginn enn frekar. Eng­lands­banki hefur sjálfur varað við því að aukið vægi vogunar­sjóða geti magnað sveiflur á markaðnum. Þróunin kemur síðan á erfiðum tímum fyrir bresk ríkis­fjár­mál. Skuldastaða hins opin­bera er nærri 100% af vergri lands­fram­leiðslu og vaxta­greiðslur ríkisins nema nú þegar meira en 100 milljörðum punda á ári. Hærri ávöxtunar­krafa þýðir að ný lána­taka ríkisins verður dýrari, en á þessu fjár­lagaári eru fyrir­huguð út­boð ríkis­skulda­bréfa upp á 250 milljarða punda. Fjár­festar hafa jafn­framt áhyggjur af því að bresk stjórn­völd kunni að þurfa að grípa til að­gerða til að verja heimili og fyrir­tæki fyrir orkuá­fallinu, sem gæti aukið út­gjöld ríkisins enn frekar. Slík þróun gæti étið upp það 22 milljarða punda svigrúm sem Rachel Ree­ves fjár­málaráðherra hafði kynnt í voráætlun sinni gagn­vart eigin fjár­mála­reglum. Ef fjár­festar fara að efast um að þeim reglum verði fylgt gæti það leitt til enn frekari hækkunar á ávöxtunar­kröfu ríkis­skulda­bréfa.