Alþjóð­legir skulda­bréfa­markaðir stefna í mestu verð­fall­s­viku í meira en ár, eftir að stríðið við Íran hefur ýtt undir ótta við nýtt verðbólgu­skot í kjölfar hækkandi orku­verðs. Fjár­festar hafa í kjölfarið dregið veru­lega úr veðmálum um að stýri­vextir muni lækka í helstu hag­kerfum á næstunni og hafa ávöxtunar­kröfur á ríkis­skulda­bréfum hafa hækkað hratt, sem jafn­gildir lækkun á verði bréfanna. Sam­kvæmt um­fjöllun Financial Times hafa bresk ríkis­skulda­bréf (gilts) orðið fyrir þyngstu höggunum. Ávöxtunar­krafan á tíu ára bréfum hefur hækkað um nær 0,4 pró­sentu­stig í vikunni og er komin í um 4,62%. Mun það vera mesta hækkun á einni viku frá líf­eyris­sjóða­kreppunni í Bret­landi árið 2022. Í Bandaríkjunum hefur ávöxtunar­krafa tíu ára ríkis­skulda­bréfa hækkað um um 0,2 pró­sentu­stig í 4,17%, sem er mesta hækkun síðan markaðir brugðust við tolla­stríði í fyrra. Styttri bréf hafa þó orðið verst úti. Ávöxtunar­krafa á tveggja ára þýskum ríkis­bréfum hefur hækkað um um 0,25 pró­sentu­stig í 2,28% og stefnir í stærstu viku­hækkun frá 2023. Slík hreyfing endur­speglar yfir­leitt hraðar breytingar á væntingum um stýri­vexti næstu missera. Ástæðan er fyrst og fremst sú að orku­verð hefur hækkað hratt frá því átökin hófust. FT bendir á að Brent-verð hafi færst frá um 72 dölum á tunnu fyrir átök í kringum 89 dali, á sama tíma og evrópskt gas­verð hefur rokið upp. Þetta hefur kveikt á nýjum verðbólguáhyggjum og dregið úr trú markaðarins á að seðla­bankar geti haldið áfram með vaxtalækkanir. Þessi viðsnúningur sést skýrt á af­leiðumörkuðum. Sam­kvæmt FT hafa væntingar færst þannig að vaxta­skipti (e. swaps) gera nú ráð fyrir fjórðungs pró­sentu­stigs hækkun hjá ECB á þessu ári, þar sem áður var jafn­vel verðlagt svigrúm fyrir frekari lækkun. Í Bret­landi voru fyrir átök verðlagðar tvær fjórðungslækkanir hjá Eng­lands­banka á þessu ári en nú er markaðurinn aðeins að verð­leggja um 50% líkur á einni lækkun. Í Bandaríkjunum eru áhrifin mildari, meðal annars vegna þess að landið er sjálft stór orku­vinnslu­aðili. Markaðsaðilar hafa þó líka dregið úr væntingum þar: þar sem áður var reiknað með fleiri lækkunum er nú fremur horft til einnar til tveggja fjórðungs lækkana á árinu. Stjórn­endur sjóða og grein­endur lýsa hreyfingunum fremur sem „aftur­köllun“ á of bjartsýnum stöðum en hreinu upp­námi. Þó benda sumir á að markaðurinn kunni að vera að endur­taka viðbragðs­mynstur frá 2022 of hratt — seðla­bankar bregðist ekki endi­lega við stríðs­tengdri verðbólgu­hækkun með skyndi­legum vaxta­hækkunum, heldur vegi þeir einnig og meti áhrif á hag­vöxt