Ávöxtunar­krafa á 10 ára bresk ríkis­skulda­bréf fór upp í 4,95% í dag og hefur ekki verið hærri síðan sumarið 2008, skömmu fyrir fall Lehman Brot­hers. Hækkunin frá því stríðið við Persaflóann hófst hefur verið hröð en krafan var um 4,3% áður en átökin hófust og hefur því hækkað um rúm 0,6 pró­sentu­stig á skömmum tíma. Þessi þróun skiptir bresk stjórn­völd miklu máli, enda hækkar kostnaður ríkisins við nýjar lántökur og endur­fjár­mögnun þegar ávöxtunar­krafan hækkar. Breska ríkið stendur frammi fyrir um 2,9 billjóna punda skuldastöðu og hyggst gefa út um 252,1 milljarð punda í skulda­bréfum á yfir­standandi fjár­hagsári. Því geta jafn­vel litlar breytingar á markaðsvöxtum haft veru­leg áhrif á vaxta­kostnað ríkis­sjóðs. Megin­ástæðan fyrir hækkuninni er að markaðir óttast nýtt verðbólgu­skot í Bret­landi vegna hærra orku­verðs. Eng­lands­banki hélt stýri­vöxtum óbreyttum í 3,75% í vikunni en gaf skýrt til kynna að bankinn væri til­búinn til að bregðast við ef verðbólga festist á ný. Sam­hliða hefur markaðurinn fært sig frá væntingum um vaxtalækkanir yfir í að verð­leggja allt að þrjár vaxta­hækkanir á þessu ári. Áhyggjurnar snúast einkum um áhrif stríðsins á olíu- og gas­verð. Hækkunin á orku­verði hefur þegar breytt vaxtasýn markaðarins og þrýst upp ávöxtunar­kröfu skulda­bréfa víða um Evrópu, en Bret­land er talið sér­stak­lega viðkvæmt vegna þess hversu háð landið er inn­fluttri orku og hversu þung skuldastaða hins opin­bera er. Financial Times bendir á að þetta hafi gert bresk ríkis­skulda­bréf ber­skjaldaðri en mörg önnur. Þrýstingurinn jókst enn frekar eftir að nýjar tölur um opin­ber fjár­mál voru birtar í dag. Þar kom fram að ríkis­sjóður tók 14,3 milljarða punda að láni í febrúar, sem er næst­mesta lán­taka febrúar­mánaðar frá því að mælingar hófust. Sú niður­staða ýtti undir áhyggjur af því að hallinn og vaxta­byrðin gætu étið hratt upp það svigrúm sem Rachel Ree­ves fjár­málaráðherra hafði byggt inn í fjár­laga­ramma sinn. Þetta setur bresk stjórn­völd í erfiða stöðu. Annars vegar gæti þurft að grípa til að­gerða til að milda höggið fyrir heimili og fyrir­tæki ef orku­reikningar hækka skarpt. Hins vegar gerir hækkandi ávöxtunar­krafa það dýrara fyrir ríkið að fjár­magna bæði eldri skuldir og ný út­gjöld. Greiningaraðilar hafa varað við því að ef núverandi markaðsaðstæður dragast á langinn geti fjár­hags­legt svigrúm ríkisins minnkað um milljarða punda.