Benedikt Gíslason, bankastjóri Arion banka, segir umræðuna um fyrirhugaða skattahækkun á íslenska banka byggða á rangfærslum. Í grein sem birtist á Innherja í dag segir hann það „eins rangt og það getur orðið“ að halda því fram að lækkun bankaskatts hafi ekki skilað sér til viðskiptavina bankanna. Ummælunum er augljóslega beint að málflutningi Þórðar Snæs Júlíussonar, framkvæmdastjóra þingflokks Samfylkingarinnar, sem skrifaði á Vísi um helgina að bankaskatturinn hefði verið lækkaður „án þess að vaxtamunurinn færðist neitt til“ og að bankarnir hefðu í staðinn „stungið“ skattalækkuninni „í vasann „Þetta er eins rangt og það getur orðið,” skrifar Benedikt. Hann bendir á að staðreyndin sé að lækkun bankaskatts hefur skilað sér í minni vaxtamun til einstaklinga, þökk sé öflugri samkeppni og miklum hreyfanleika á markaði með óbundin innlán og óverðtryggð íbúðalán. Máli sínu til stuðnings vísar Benedikt meðal annars til gagna Seðlabanka Íslands. Hann segir Seðlabankann hafa bent á það í Peningamálum árið 2023 að vaxtaálag á ný óverðtryggð íbúðalán miðað við innlánsvexti hefði ekki verið lægra í gögnum bankans, sem ná aftur til ársins 2015. Seðlabankinn fjallaði þar um að vaxtamunur á milli nýrra óverðtryggðra íbúðalána og innlánsvaxta hefði lækkað hratt á fyrstu mánuðum ársins 2023 og væri þá kominn niður fyrir söguleg meðaltöl tímabilsins frá 2015. Þessi vaxtamunur var að meðaltali 3,2% frá 2015 til 2023 (bankaskattur var þá 0,376%), en hafði lækkað niður fyrir 2% í ágúst 2023 og hefur haldist á þeim slóðum síðan. Benedikt bendir einnig á að kannanir sýna að Íslendingar eru duglegri en aðrar Evrópuþjóðir að sækja í bestu kjör með því að færa inn- og íbúðalán sín milli fjármálafyrirtækja en 21% aðspurðra hér á landi höfðu skipt um þjónustuaðila sparnaðarinnlána síðastliðin 5 ár í könnun Gallup og 17% höfðu hreyft íbúðalánið sitt. Sjá einnig Leiðin að lægri vöxtum „Það er erfitt að sjá rökin fyrir þessari séríslensku nálgun og kannski rétt að minnast orða Ronald Reagan: „Þú getur ekki skattlagt fyrirtæki. Fyrirtæki borga ekki skatta. Þau innheimta skatta,“ skrifar Benedikt. Hann bendir einnig á að í hvítbók um framtíðarsýn fyrir fjármálakerfið, sem gefin var út árið 2018, kom fram að starfsumhverfi íslenskra fjármálafyrirtækja kynni að valda álagi á útlánavexti – svokölluðu Íslandsálagi – sem síðar var reiknað út að næmi um einu prósentustigi. „Fyrirhuguð hækkun upp á 6 milljarða króna eykur þetta álag,“ segir Benedikt. „Skattar á fjármálafyrirtæki hér á landi eru þegar tvisvar til þrisvar sinnum hærri en á Norðurlöndunum og í öðrum Evrópuríkjum vegna sértækra skatta,“ skrifar Benedikt. Hann segir að lokum að það sé hægt að ráðast í kerfisbreytingar til að tryggja ungu fólki hagstæðari vexti á íbúðalán sín, til viðbótar við að lækka þessi himinháu gjöld og álögur á fjármálafyrirtæki í stað þess að hækka þau. Um það verður fjallað í næstu grein hans, segir Benedikt. Sjá einnig Regluverkið þrýstir á samþjöppun