„Þetta var mjög gott ár og gekk vonum framar, ekki síst seinni hluta ársins,“ segir Kristján Þ. Davíðsson, formaður stjórnar Brims, um rekstur fyrirtækisins á árinu 2025. „Það var góð makrílvertíð og margt sem hjálpaðist að,“ segir Kristján og nefnir þar sérstaklega að í miklum aflasamdrætti á Barentshafi hafi þorskverð haldist mjög hátt. Hverfi mögulega af matseðlum „En okkur er hins vegar ekki alveg rótt yfir því hvað verðin eru há vegna þess að þá leita menn eðlilega að staðkvæmdarvöru; ódýrari fiski, eins og til dæmis ufsa, í staðinn,“ segir Kristján. Þorskur hverfi því mögulega af matseðlum veitingahúsa. „Þorskurinn hoppar ekkert inn og út eftir því hvað okkur hentar heldur eftir því hvað veitingamönnunum finnst.“ Sterk hefð Breta hjálpar Sjálfur segist Kristján ætíð fá sér fisk og franskar þegar hann fer til Bretlands. Hann hafi nú lengi dáðst að því að Bretar skuli enn nota jafn stór þorskflök og áður í þennan rétt þó að að þorskur hafi hækkað gríðarlega í verði. Veitingamenn þar séu hræddir við að minnka skammtana. „Bretinn er svo svakalega fastur í hefðinni. Á Íslandi væri fyrir löngu búið að minnka fiskinn og bæta við fleiri frönskum. Það er athyglisvert hvað hefðin er rosalega sterk og það hjálpar okkur. Þeir eru ekkert til í að skipta fyrr en í fulla hnefana. Þess vegna hækkar verðið. En einn daginn kemur að því að þanþolið nær ekki lengra. Og þá fara menn að skipta,“ segir Kristján. Vilja fá sinn hágæðafisk Að sögn Kristjáns hafa Frakkland og Bretland í nokkur ár verið tveir stærstu markaðir Brims. Þar vilji viðskiptavinir enn þá borga fyrir gæði. „Í Þýskalandi kaupa menn í matinn með buddunni en Frakkarnir vilja fá sinn hágæðafisk og vilja borga fyrir það. Alveg eins í Japan og Bretlandi líka,“ segir Kristján. Stærsti markaðurinn lokaðist yfir nótt Árið 2013 var Rússland stærsti markaður Brims. „Svo lokaðist hann yfir nótt þegar Rússar fóru inn í Krímskaga,“ segir Kristján. Frakkland og Bretland séu miklu sterkari kaupendur. „Rússar voru alltaf að kaupa bara mikið magn af ódýrari fiski, sérstaklega uppsjávarfiski. Það er gríðarleg hefð fyrir uppsjávarfiski,“ segir Kristján. Þegar stríðið í Úkraínu hófst hafi hann óttast að það myndi hafa áhrif á uppsjávarfiskinn. Leita í uppsjávarfisk „En það sem gerðist í raun, og ég var ekki búinn að sjá það fyrir, var að þá fór fólk að leita að ódýrari matvöru og uppsjávarfiskurinn er ódýr matvara. Þannig að í staðinn fyrir að minnka er frekar að neysla hafi aukist,“ segir Kristján, sem þarna á fyrst og fremst við gömlu austantjaldslöndin. Þar hafi verið gríðarlega sterk fiskhefð, sem sé jafnvel sterkari núna vegna efnahagsþrenginga. „Þeir verða að einbeita sér að því að kaupa ódýrara prótein. Og uppsjávarfiskurinn er það. Hann er bæði ódýrt og hollt prótein og svo er hann einfaldlega gæðavara líka þegar hann kemur frá löndum eins og Íslandi,“ segir Kristján og undirstrikar að í dag séu allt önnur gæði á afurðum héðan en áður. Gaffalbitarnir leystust upp á leiðinni „Hvernig heldurðu að séu gæðin á síldarflöpsunum sem við erum að framleiða núna á Vopnafirði og flytja út samanborið við það sem var verið að flytja hér út fyrir þrjátíu til fimmtíu árum? Þetta er allt önnur vara. Gaffalbitarnir sem fóru til Rússlands skiluðu sér ekki upp úr dósunum af því að þeir leystust upp í leginum á leiðinni. Þetta var svo mikið mauk. En í dag er þetta toppvara,“ segir Kristján. Loðnan algjört sælgæti Annars kveðst Kristján vonsvikinn yfir því að ekki sé hægt að fá þessa vöru í búðum hér. „Íslendingar hafa sjálfir aldrei lært að borða þetta. Ég lærði að borða makríl þegar ég bjó í Noregi og mér finnst hann alveg lostæti. Og þegar loðnan er komin geri ég mér ferð upp á Akranes og sníki af þeim loðnu til að steikja á pönnu. Ég lærði að éta hana í Japan,“ segir Kristján. Matseldin sé einföld. „Þú rúllar loðnunni upp úr hveiti með sítrónupipar, steikir hana í olíu eða smjöri og borðar hana með haus og hala. Algjört sælgæti.“