Aðild að Evrópusambandinu er aftur komin á dagskrá. Eins og vonlegt er hefur fólk ólíkar skoðanir. Það var líka þannig árið 2009. Í þetta sinn á þó að efna til þjóðaratkvæðagreiðslu, sem telja má jákvæða vendingu. Árið 2009 höfðu margir þingmenn efasemdir um framvinduna og hér skal lýst áhugaverðum varnaðarorðum eins þeirra: „Meta þarf með skýrari hætti grundvallarhagsmuni Íslands í samningaviðræðum við Evrópusambandið.“ „Ekkert nýtt hefur komið fram í nefndinni [utanríkismálanefnd] sem gefur tilefni til þess að ætla að Ísland fái sérstakar og varanlegar undanþágur frá meginreglum Evrópusambandsins í aðildarviðræðum. Raunar bendir ekkert til annars en að Ísland yrði að lúta hinni sameiginlegu sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins þannig að yfirráð yfir náttúruauðlindum landsins, þar með talið sjávarauðlindinni, færu til framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins.“ „Þannig hafa bæði einstaklingar og fulltrúar stjórnmálaflokka kerfisbundið reynt að byggja upp væntingar hjá þjóðinni um samningsniðurstöður sem eru óraunhæfar í því skyni að freista þess að afla þeirri skoðun stuðnings að það þjóni hagsmunum Íslands að sækja fyrirvaralaust um aðild að Evrópusambandinu. Í störfum nefndarinnar [utanríkismálanefnd] hefur ítrekað komið fram að engar líkur séu á því að Ísland geti í aðildarviðræðum við Evrópusambandið búist við varanlegum undanþágum…“ „Óásættanlegt er að ganga til aðildarviðræðna að þjóðinni forspurðri og án þess að ítarleg greining liggi fyrir um samningsmarkmið, hagsmuni og áherslur í slíkum samningaviðræðum. Allar forsendur eru til þess að slík umræða geti farið fram á upplýstan, uppbyggilegan og lýðræðislegan hátt og sé eðlilegur undanfari þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort fara eigi í aðildarviðræður.“ Undir þessar hugleiðingar Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur frá 2009 má taka. Það er sanngjörn krafa að fyrir liggi ítarleg greining á samningsmarkmiðum, hagsmunum og áherslum áður en lengra er haldið. Það vekur þess vegna undrun að árið 2026 hafi hlutaðeigandi, nú sem utanríkisráðherra, láðst að framkvæma þessa greiningu. Það má vona að þingið bæti úr.