Er­lendir fjár­festar juku stöðu sína í ríkis­verðbréfum um rúma 3,2 milljarða króna í mars, sam­kvæmt nýjum markaðs­upp­lýsingum Lána­mála ríkisins. Á sama tíma drógu þeir úr stöðu sinni í ríkis­víxlum um tæpa hálfan milljarð króna. Kaup er­lendra aðila beindust fyrst og fremst að óverð­tryggðum ríkis­bréfum með lengri lánstíma. Mest juku þeir stöðu sína í RIKB 35 um tæpa 3,8 milljarða króna og í RIKB 27 um tæpa 1,8 milljarða. Þeir bættu einnig við sig rúmum milljarði króna í RIKB 26. Á móti seldu þeir niður í RIKB 28 um tæpa 1,6 milljarða og í RIKB 31 um tæpa 1,9 milljarða. Í verð­tryggðum flokkum voru hreyfingarnar hins vegar litlar; þar var aðeins smávægi­leg aukning í RIKS 29 en að öðru leyti stóð staðan nær í stað. Þetta bendir til þess að er­lendir fjár­festar hafi fremur verið að endur­raða innan óverð­tryggða hluta markaðarins en að taka af­gerandi stöðu með verð­tryggingu. Sú túlkun fær einnig stoð í sam­setningu safns þeirra í lok mars. Þá áttu er­lendir aðilar ríkis­verðbréf fyrir 118,6 milljarða króna og megin­þungi safnsins var í óverð­tryggðum flokkum á borð við RIKB 35, RIKB 42, RIKB 27 og RIKB 38. Verð­tryggða staðan var hins vegar lítil í saman­burði. Í markaðs­upp­lýsingunum kemur jafn­framt fram að veginn lánstími safns er­lendra aðila hefur verið hár í sögu­legu sam­hengi. Bankar og spari­sjóðir voru einnig tals­verðir kaup­endur að ríkis­bréfum í mars. Staða þeirra jókst um 13,4 milljarða króna milli mánaða, en á sama tíma minnkaði staða þeirra í ríkis­víxlum um 13,4 milljarða. Þar virðist því hafa átt sér stað nokkuð skýr til­færsla úr skammtíma­pappírum yfir í ríkis­bréf. Bankarnir keyptu meðal annars ríf­lega 4,1 milljarð í RIKB 28, tæpa 2,9 milljarða í RIKB 38, um 2,5 milljarða í RIKB 31 og um 2,5 milljarða í RIKB 27. Þeir bættu einnig við sig verð­tryggðum pappírum, einkum í RIKS 29 og RIKS 37, þó í minni mæli. Verðbréfa- og fjár­festingar­sjóðir fóru hins vegar í gagnstæða átt. Þeir drógu úr stöðu sinni í ríkis­verðbréfum um 4,6 milljarða króna í mars, þótt þeir bættu lítil­lega við sig ríkis­víxlum. Mest seldu þeir í RIKB 27, um 3,5 milljarða króna, í RIKB 35, um 3,2 milljarða, og í RIKB 28, um 2,6 milljarða. Á móti keyptu þeir meðal annars um 2,3 milljarða í RIKS 29 og um 1,8 milljarða í RIKB 38. Það bendir til þess að sjóðirnir hafi fremur verið að taka niður stöðu í hluta óverð­tryggða markaðarins og færa sig að ein­hverju leyti yfir í skemmri verð­tryggingu. Líf­eyris­sjóðir voru áfram kjöl­festan á markaðnum. Í lok mars áttu þeir ríkis­verðbréf fyrir 872,9 milljarða króna og voru þar með langstærsti eig­enda­hópurinn. Heildar­staða þeirra breyttist þó lítið í mánuðinum og jókst aðeins um 229 milljónir króna. Undir niðri voru þó nokkrar til­færslur. Líf­eyris­sjóðir keyptu meðal annars um 2,5 milljarða í RIKB 38, rúman milljarð í RIKB 31 og tæpan milljarð í RIKS 37, en seldu á móti um 1,4 milljarða í RIKB 42, um 800 milljónir í RIKB 35 og 700 milljónir í RIKS 47. Heildarmyndirn er þó fremur sú að sjóðirnir hafi verið að endur­raða innan safnsins en að breyta heildar­stefnu sinni. Það sem stendur þó skýrast upp úr er að líf­eyris­sjóðir halda áfram að bera uppi verð­tryggða ríkis­bréfa­markaðinn. Þeir voru langstærstu eig­endur í nær öllum verð­tryggðu flokkunum í lok mars, þar á meðal í RIKS 29, RIKS 30, RIKS 33, RIKS 34 og RIKS 37, og áttu jafn­framt stórar stöður í lengri flokkum á borð við RIKS 39, RIKS 41, RIKS 44, RIKS 47 og RIKS 50. Það endur­speglar vel eðli skuld­bindinga líf­eyris­sjóðanna sem kalla á langar verð­tryggðar eignir. Líf­eyris­sjóðir héldu áfram að vera undir­staðan á verð­tryggða markaðnum. Það bendir til þess að markaðsaðilar hafi al­mennt frekar viljað festa sig í föstum nafn­vöxtum en auka vægi verð­tryggingar, á meðan langtíma­fjár­festarnir héldu sínu striki.