Ríkis­sjóður hélt áfram að sækja sér láns­fé á markaði á fyrsta árs­fjórðungi ársins. Sam­kvæmt markaðs­upp­lýsingum Lána­mála ríkisins voru gefin út ríkis­bréf fyrir sam­tals 59,7 milljarða króna á tíma­bilinu. Mest var selt í langa óverð­tryggða flokknum RIKB 38, fyrir 25,6 milljarða króna, en einnig var gefið út í RIKS 29 fyrir 15,1 milljarð, RIKB 28 fyrir 8,4 milljarða, RIKS 37 fyrir 5,4 milljarða og RIKB 35 fyrir 5,2 milljarða. Á móti komu upp­kaup á verð­tryggðum ríkis­bréfum að fjár­hæð 6 milljarðar króna. Sam­hliða þessari út­gáfu gaf ríkið út ríkis­víxla fyrir 94,8 milljarða króna að nafn­verði frá áramótum. Ríkis­víxlar eru skammtíma­bréf ríkis­sjóðs og eru gjarnan notaðir til skammtíma­fjár­mögnunar. Þegar vextir eru háir verður slík fjár­mögnun yfir­leitt kostnaðar­samari en ella. Þótt út­gáfan á víxlum hafi verið mikil lækkaði víxla­stabbinn í marsmánuði sjálfum. Í lok mars nam hann 134,2 milljörðum króna, saman­borið við 145,9 milljarða í upp­hafi mánaðar. Þar vegur þungt að flokkurinn RIKV 26 0318, að fjár­hæð 52,9 milljarðar króna, féll út á tíma­bilinu, þótt nýir víxlar kæmu inn á móti. Heildar­skuldir ríkis­sjóðs stóðu engu að síður hærra í lok mars. Þær námu þá 2.227,9 milljörðum króna, en hreinar skuldir 1.612,6 milljörðum króna. Heildar­skuldir námu 42,1% af vergri lands­fram­leiðslu og hreinar skuldir 30,5% af VLF. Sam­kvæmt markaðs­yfir­litinu hækkuðu bæði skuldir og skulda­hlut­föll á fyrsta árs­fjórðungi. Hér þarf þó að hafa í huga að skammtíma­hreyfingar í skuldum ríkis­sjóðs segja ekki alla söguna um undir­liggjandi láns­fjárþörf ríkisins. Hreyfingar innan fjórðungs geta litast af því hvað mikið er á gjald­daga hverju sinni, hvernig endur­fjár­mögnun er tíma­sett, hvernig skatt­greiðslur falla innan ársins og hvort ein­stakar stórar greiðslur hafi tíma­bundin áhrif á sjóð­streymi ríkis­sjóðs. Sér­staka at­hygli vekur hve stórum hluta til­boða ríkis­sjóður hafnaði í víxlaút­boðum. Frá áramótum bárust til­boð í ríkis­víxla fyrir 181,5 milljarða króna, en samþykkt voru til­boð fyrir 94,8 milljarða. Í mars einum bárust til­boð fyrir sam­tals 87,7 milljarða króna í tveimur út­boðum, en aðeins voru tekin til­boð fyrir 41,2 milljarða. Boðhlut­fall í ríkis­víxlum var komið í 3,0 í mars, sem er hátt miðað við fyrri mánuði. Verðtryggðar skuldir enn stór hluti Þetta bendir til þess að eftir­spurn hafi verið fyrir hendi en að ríkis­sjóður hafi ekki kosið að taka öllum til­boðunum. Lík­leg skýring er að hluti til­boða hafi ekki verið á kjörum sem ríkið vildi samþykkja en hátt vaxta­stig spilar hér lík­legast inn í. Í mars voru flatir vextir í víxlaút­boðunum 7,35% á RIKV 26 0618 og 7,24% á RIKV 26 0916. Hins vegar geta hátt boðhlut­fall og mikil höfnun til­boða einnig endur­speglað sam­setningu til­boða, lausa­fjár­stöðu markaðsaðila og tíma­bundna þætti í fjár­stýringu, ekki síst hjá bönkum sem eru stórir kaup­endur á þessum markaði. Á fjórðungnum virðist ríkis­sjóður þannig hafa byggt fjár­mögnun sína á tveimur stoðum. Annars vegar var sótt fé í lengri ríkis­bréf, einkum í RIKB 38, sem bendir til þess að ríkið hafi viljað festa hluta fjár­mögnunar sinnar lengra fram í tímann. Hins vegar var víxla­markaðurinn áfram nýttur til skammtíma­fjár­mögnunar. Verð­tryggðar skuldir eru enn afar stór hluti skulda­safns ríkisins. Í lok mars námu þær 897 milljörðum króna, saman­borið við 932 milljarða í óverð­tryggðum skuldum. Veginn lánstími verð­tryggðra skulda var 9,94 ár, en 4,93 ár hjá óverð­tryggðum skuldum. Verð­trygging er því áfram ein af megin­stoðum fjár­mögnunar ríkis­sjóðs, bæði vegna um­fangs og vegna þess hve hún lengir skulda­safnið.