Benóný Guðjónsson, skipstjóri á Sóleyju Sigurjóns GK. „Það er ljóst að við höfum misst af þeirri uppsveiflu sem kom hjá þorskstofninum fyrir nokkrum árum og það verður vonandi til þess að menn átta sig á því að það er ekki hægt að geyma þorskinn eða aðrar fisktegundir eins og fisk í fiskabúri,“ sagði Benóný Guðjónsson, skipstjóri á Sóleyju Sigurjóns GK 200, sem var að veiðum á Búrbankanum ofan við Jökuldjúpið þegar tal náðist af honum. Benóný segir að undanfarin ár hafi togarar Nesfisks hf. í Garði, Sóley Sigurjóns GK og Berglín GK, einbeitt sér að þorskveiðum til þess að útvega frystihúsi fyrirtækisins hráefni auk þess sem skotist hafi verið á karfa- og ufsaveiðar af og til en allar þessar fisktegundir hafi farið til vinnslu í frystihúsinu. Torfan góða á Halanum er löngu horfin „Við þurftum ekki að gera annað en sigla á Vestfjarðamið til þess að ná í fullfermi og það tók venjulega ekki langan tíma. Framan af veiðiferðunum lögðum við okkur aðallega eftir stærri þorski og síðan fylltum við skipið með því að taka hol úr stóru þorsktorfunni á Halamiðunum en í henni var heldur smærri þorskur. Fyrir um tveimur árum fór að bera á því að þorskveiðin væri að dragast saman og torfan góða á Halanum er löngu horfin,“ segir Benóný. Togararnir hafi verið í hálfgerðu reiðileysi Fiskifréttir 10. nóvember 2000. Að sögn Benónýs er ástandið svipað á öðrum veiðum. Eftir að þorskveiðarnar fóru að dragast saman var aukin áhersla lögð á karfaveiðar en karfaaflinn hjá minni togurunum, eða í svipuðum stærðarflokki og Sóley Sigurjóns GK, hafi verið lélegur að undanförnu. „Það var ágætis karfaveiði úti í Skerjadjúpinu á dögunum og reyndar framan af hausti en sú veiði er þornuð upp og þar er ekkert að hafa. Það má því segja að togararnir hafi verið í hálfgerðu reiðileysi í haust. Við erum núna að leita að ýsu auk þess sem hér er hægt að kroppa upp dálítið af karfa og nú þegar við eigum eftir einn til tvo daga af veiðiferðinni þá er aflinn kominn í um 40 tonn,“ segir Benóný. Helmingi minni afli en við áttum að venjast Venjulegur skammtur hjá þeim hafi verið um 70 til 80 tonn eftir um sex daga á veiðum þannig að aflinn hafi dregist saman um alveg helming. „Reyndar má segja að á meðan hægt er að veiða ýsu og karfa og fleiri tegundir með að þá skili 40 tonna afli okkur meira aflaverðmæti en til dæmis fullfermi af karfa. Ýsan seldist á markaði hér heima á dögunum á 200 krónur hvert kíló og við höfum líka fengið gott verð fyrir ýsu sem flutt hefur verið á markað í Englandi í gámum. Við í áhöfninni þurfum því ekki ð kvarta svo mikið en mér líst verr á atvinnuástandið í landi. Frystihúsið þarf á þorski, karfa og ufsa að halda og ég fæ ekki séð að það verði hægt að halda uppi fullri vinnslu í húsinu ef aflabrögðin lagast ekki. Það er ekki hægt að fá önnur skip til þess að veiða þorskinn því það er nánast sama hvar borið er niðri, þorskveiðin er alls staðar í lágmarki, segir Benóný. Hár sjávarhiti hrekur þorskinn norður í höf Allir sjómenn, sem Fiskifréttir hafa talað við á þessu hausti, eru sammála um að hitastig sjávar sé óvenjulega hátt og Benóný tekur undir þá fullyrðingu. „Það er mikill munur á sjávarhitanum frá því á sama tíma í fyrra. Menn tala um að þorskurinn flýi hlýja sjóinn og fari norður í höf í kaldari sjó og það voru vonir bundnar við það að aflabrögðin myndu batna um leið og við fengjum gott norðanáhlaup. Núna erum við búnir að fá hávaðarok og langvinna norðanátt en aflinn jókst ekkert við það.“ Ekki hægt að geyma fiskinn í sjónum „Ég er á þeirri skoðun að ef við fengjum hafís vestan frá Grænlandi þá gæti ástandið hugsanlega lagast. Náttúrulegar aðstæður í sjónum valda að mínu mati mestu um vöxt og viðgang fiskistofnanna og það hvernig fiskurinn hagar ferðum sínum um sjóinn. Það er a.m.k. orðið deginum ljósara að það er ekki hægt að geyma fiskinn í sjónum eins og í hverju öðru fiskabúri eins og fiskifræðingarnir virðast hafa haldið fram,“ segir Benóný Guðjónsson.