Um mánaðamótin lækkaði virðis­auka­skattur á eldsneyti tímabundið vegna hækkunar heimsmarkaðsverðs á olíu vegna stríðsátaka á Persaflóa. Í kjöl­farið hóf Samfylkingin auglýsingaherferð á samfélagsmiðlum sem sýndi mynd af kátum miðaldra manni standandi við dæluna, merkta slagorðinu: Í dag lækkum við verðið á dælunni. Auglýsingin afhjúpar afstöðu Samfylkingarfólks og væntanlega annarra stjórnar­liða til tekjuöflunar einstaklinga þessa lands. Hlutverk einstaklingsins er að fjármagna rekstur hins opinbera – einstaklingurinn þjónar ríkisrekstrinum en ekki öfugt. Samfylkingin lítur svo á að hið ­opinbera eigi tilkall til sjálfsaflafé einstaklinga. Þegar skattar eru lækkaðir lítur flokkurinn á það sem „gjöf“ og stærir sig af, eins og auglýsingin um þessa tímabundnu lækkun virðisaukaskatts sýnir svo vel. Þessi afstaða endurspeglast svo í furðuhugtökum um „aðhald á tekjuhliðinni“ og „leiðréttingu“ þegar kemur að skattahækkunum. Það er einmitt það eina sem ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur fram að færa þegar kemur að stjórn­lausum hallarekstri ríkissjóðs og lausnum á ­erfiðum úrlausnarefnum sem blasa við í efnahags­málum – að hækka skatta og álögur á einstaklinga og fyrirtæki. Ríkis­stjórnin virðist í þessum efnum deila skoðun Höllu Gunnarsdóttur, formanns VR, sem segir tækifæri til frekari skattahækkana: Það er nóg til! Kristrún lýsti þessu hugarfari ágætlega í óundirbúnum fyrirspurnatíma á Alþingi í síðustu viku. Þá spurði Guðrún Hafsteinsdóttir, formaður Sjálfstæðisflokksins, Kristrúnu út í stöðu efnahagsmála. Í svari sínu útilokaði forsætisráðherra með öllu að skattar yrðu lækkaðir og sagði ríkisstjórnina ætla sér enga „eftirgjöf í tekjum“. Þetta orðalag tekur af allan vafa um hvert hugarfar stjórnarliða er gagnvart sjálfsaflafé skattborgara þessa lands. Engan skal undra að formanni Sjálf­stæðis­flokksins þótti ekki mikið til svars forsætisráðherra koma. Hún skrifaði í kjölfarið á samfélagsmiðla sína: „Forsætisráðherra lofaði stöðugleika, lægri vöxtum og ábyrgð í ríkisfjármálum. En nú sjáum við hallærisplanið í framkvæmd: Meiri útgjöld, minna aðhald og hærri skattar. Svar forsætisráðherra var á þá leið að ríkis­stjórnin ætlaði ekki í „eftirgjöf á tekjum“. Þetta finnst mér ótrúlegt orðalag – og þarna sést skýr munur á lífsviðhorfi okkar hægrimanna og vinstrimanna í Samfylkingunni. Höfum eitt á hreinu: Ríkið á ekki tekjurnar. Ríkið á ekki sjálfsaflafé fólks. Það er fólkið í landinu sem á tekjurnar. Það er fólkið og fyrirtækin í landinu sem skapa verðmætin. Ríkið er ekki að gefa neinar tekjur eftir vegna þess að ríkið á ekki tekjurnar. Þær eru fólksins í landinu. Ríkisstjórnin vill meina að skattar séu fyrst og fremst peningar ríkisins og fólkið fái svo, ef það er heppið og með leyfi ríkisins, að halda einhverju eftir í sinn hlut. Þetta lífsviðhorf munum við Sjálfstæðismenn aldrei samþykkja. Ríkið á að fara vel með þá fjármuni sem það innheimtir. Sérstaklega núna, þegar heimilin glíma við háa vexti og verðbólgu. Þá á ríkisstjórnin ekki að tala eins og hún sé að sýna örlæti með því að taka aðeins minna. Það blasir við öllum að hallærisplan ríkis­stjórnarinnar gengur ekki upp, enda er forsenda þess kolröng hugsun um hverjir skapa verðmætin í landinu.“ Það verður áhugavert að fylgjast með því hvernig það leggst í landsmenn þegar ríkisstjórnin tekur aftur „gjöf“ sína til landsmanna í september, þegar virðisaukaskattur á eldsneyti hækkar aftur. Hvernig auglýsir Samfylkingin þá á sam­félagsmiðlum að það verði „engin eftirgjöf á tekjum“? Framvirkir samningar gefa til kynna væntingar fjárfesta um að heimsmarkaðsverð á olíu verði enn hátt í sögulegu samhengi í haust. Óvissan er mikil meðan allt er á huldu um hver framvindan í átökum Bandaríkjamanna við klerkastjórnina í Teheran verður. Allar líkur eru á því að ríkis­stjórnin fái þessa tímabundnu lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti beint í höfuðið og áðurnefnd auglýsing Samfylkingarinnar minni á það fornkveðna: Dramb er falli næst. Þessi leiðari birtist í Viðskiptablaðinu sem kom út 6. maí 2026.