Ríki á evru­svæðinu hafa aukið lántöku í dollurum, sviss­neskum frönkum og fleiri gjald­miðlum til að ná til breiðari hóps fjár­festa á skulda­bréfa­markaði þar sem fram­boð skulda­bréfa fer vaxandi. Sam­kvæmt gögnum Bloom­berg, sem Financial Times fjallar um, hafa ríki á evru­svæðinu þegar gefið út skulda­bréf í öðrum gjald­miðlum en evru fyrir 4,6 milljarða dala það sem af er ári. Þar er einkum um að ræða skulda­bréf í Bandaríkja­dölum og sviss­neskum frönkum, en einnig í áströlskum dölum og jafn­vel kín­verskum júan. Til saman­burðar námu slíkar út­gáfur 2,4 milljörðum dala á fyrstu fimm mánuðum síðasta árs. Ef fram heldur sem horfir gæti út­gáfan í ár farið yfir 7,7 milljarða dala, sem var heildarút­gáfan árið 2025. Árið 2024 nam hún 5,6 milljörðum dala og árið 2022 var hún engin. Þetta er enn aðeins ör­lítið brot af heildar­lántöku ríkja á evru­svæðinu. Verg út­gáfa ríkis­skulda­bréfa á svæðinu nam um 1.600 milljörðum dala í fyrra. Engu að síður sýnir þróunin hvernig ríkis­sjóðir á evru­svæðinu eru farnir að horfa út fyrir heima­markaðinn eftir að Seðla­banki Evrópu dró sig til baka af skulda­bréfa­markaði. Á árum áður keypti Seðla­banki Evrópu gríðar­legt magn skulda­bréfa, sem auðveldaði ríkjum að fjár­magna sig í evrum. Nú hefur bankinn hætt nýjum skulda­bréfa­kaupum og frá lokum árs 2024 hefur hann ekki lengur endur­fjár­fest and­virði skulda­bréfa sem falla á gjald­daga. Fót­spor bankans á evrópskum skulda­bréfa­markaði fer því minnkandi. Ales Koutny, yfir­maður alþjóð­legra vaxta hjá Vangu­ard, segir við Financial Times að ríki á evru­svæðinu standi frammi fyrir veru­legri fjár­festingarþörf á næstu árum. Sumir út­gef­endur séu því að koma sér í stöðu til að sækja til breiðari fjár­festa­hóps til að taka við hluta af auknu fram­boði skulda­bréfa. Hann segir að um­skiptin hjá Seðla­banka Evrópu, frá skulda­bréfa­kaupum yfir í sam­drátt efna­hags­reiknings, hafi breytt jafn­væginu milli fram­boðs og eftir­spurnar á markaðnum. Banka­menn segja að minni ríki séu sér­stak­lega að leita að sveigjan­leika á alþjóð­legum mörkuðum sem þegar hafa tekið við miklu magni skulda. Heildar­skuldir í heiminum jukust í met, 348 þúsund milljarða dala, í fyrra, meðal annars vegna aukinna varnar­málaút­gjalda ríkja. „Sveigjan­leiki er það nýja sem út­gef­endur leita að,“ segir Neal Ganatra, yfir­maður ríkja-, fjölþjóða­stofnana- og stofnana­skulda hjá Deutsche Bank. Hann segir að þar sem skuldir í kerfinu séu að aukast vilji út­gef­endur forðast að sækja allir í sömu eftir­spurnina. Ný­markaðs­ríki hafa lengi tekið lán í svo­nefndum hörðum gjald­miðlum, eins og bandaríkja­dal eða evru, til að gera skulda­bréf sín að­gengi­legri og áhuga­verðari fyrir alþjóð­lega fjár­festa. Það hefur hins vegar verið sjald­gæfara að þróuð ríki taki lán í gjald­miðlum annarra ríkja. Á evru­svæðinu hafa Belgía, Finn­land, Austurríki og Slóvakía verið meðal virkustu ríkjanna í út­gáfu skulda­bréfa í öðrum gjald­miðlum en evru. Þetta eru minni hag­kerfi með minni skulda­bréfa­markaði en til dæmis Frakk­land og Þýska­land. Sum þessara ríkja hafa lengi haft áætlanir um út­gáfu í er­lendum gjald­miðlum en frá 2015 til 2022 lá slíkt að mestu niðri þar sem skulda­bréfa­kaup Seðla­banka Evrópu gleyptu í sig mikið magn evru­skulda og gerðu það mikilvægara fyrir ríkis­sjóði að mæta eftir­spurn inn­lendra fjár­festa. Markus Stix, fram­kvæmda­stjóri austurrísku lánasýslunnar, segir að þegar Seðla­banki Evrópu var að kaupa skulda­bréf hafi verið hægt að gefa út á neikvæðum vöxtum. Þá hafi ekki borgað sig að leita í aðra gjald­miðla. Nú þegar bankinn sé að stíga til baka hafi tækifærin snúið aftur og fjöl­breyttari fjár­festa­hópur skipti meira máli. Fyrir suma út­gef­endur snýst lán­taka utan evru fyrst og fremst um kostnað. Ríki skoða þá hvort tíma­bundið ójafn­vægi sé á milli lántöku­kostnaðar í evrum og öðrum gjald­miðlum, að teknu til­liti til þess að gjald­eyrisáhætta er varin með gjald­miðla­skipta­samningum. Mark­miðið er þó ekki aðeins lægri kostnaður heldur einnig að stækka hóp mögu­legra kaup­enda. Peter Soltys, fram­kvæmda­stjóri lánasýslu Slóvakíu, segir að fjár­mála­kreppan á evru­svæðinu hafi kennt minni ríkjum að það geti verið hættu­legt að treysta of mikið á einn gjald­miðil. Á tímum mikils markaðsóróa hafi Slóvakía stundum átt erfitt með að finna kaup­endur að evru­skuldum sínum. „Við sættum okkur við að greiða álag fyrir mögu­leikann á að ná til alþjóð­legra fjár­festa,“ segir Soltys. „Við sættum okkur við að greiða álag fyrir mögu­leikann á að ná til alþjóð­legra fjár­festa,“ segir Soltys. Jafn­vel hjá virkustu ríkjunum er út­gáfa í öðrum gjald­miðlum en evru aðeins lítill hluti af heildar­fjár­mögnun. Hún getur þó aukið sýni­leika ríkjanna á alþjóð­legum mörkuðum. Soltys segir að mögu­leiki Slóvakíu á að fjár­magna sig í sviss­neskum frönkum hafi lík­lega einnig aukið eftir­spurn eftir evruút­gáfum landsins. Langstærstur hluti út­gáfu evruríkja utan evru er enn í Bandaríkja­dölum. Aðrir gjald­miðlar eru þó að sækja í sig veðrið. Portúgal gaf til dæmis út skulda­bréf í kín­verskum júan fyrr á árinu fyrir jafn­virði um 250 milljóna evra í lokuðu út­boði. Lee Cum­bes, yfir­maður skulda­bréfa­markaða hjá Barcla­ys fyrir Evrópu, Mið-Austur­lönd og Af­ríku, segir að út­gef­endur séu að sýna markaðnum að til séu fleiri leiðir til að afla fjár­magns. Þróunin endur­speglar þannig breyttan veru­leika á evrópskum skulda­bréfa­markaði. Á meðan skuldaút­gáfa ríkja eykst og Seðla­banki Evrópu dregur sig til baka þurfa jafn­vel ríki á evru­svæðinu að leita víðar en áður eftir kaup­endum að skulda­bréfum sínum.