Sigurður Ívar Sölvason, sem var vistaður í Bakkakoti frá 11-14 ára aldurs, segir viðbrögðin við Kveiksþættinum fyrir tveimur vikum hafa gert það að verkum að honum finnst léttara að fara í gegnum daginn. Sigurður fer yfir aðdraganda viðtalsins í Kveik og atburðarásina eftir þáttinn í sérstökum þætti af Sögum úr raunveruleikanum sem er á dagskrá Rásar 1 í dag. Þetta er í fyrsta sinn sem hann tjáir sig um kynferðisofbeldi sem hann segist hafa orðið fyrir í Bakkakoti. „Ástæðan fyrir því að ég stíg fram er að styðja strákana, ósk um betra kerfi og bara vona að þetta verði betra í framtíðinni,“ segir hann. Í byrjun febrúar fjallaði Kveikur um menn sem voru sendir í fóstur á sveitabæ á Suðurlandi sem ungir drengir. Þeir segjast hafa verið beittir grófu ofbeldi þar. Barnaverndaryfirvöld sendu börn á bæinn í tæpa þrjá áratugi. Áður en þátturinn var sýndur höfðu níu menn krafist rannsóknar og bóta frá hinu opinbera. Í dag eru þeir 22 og stjórnvöld boða aðgerðir í fjórum liðum. „Hann myrti móður okkar“ Sigurður ætlaði fyrst ekki að segja sögu sína í Kveik. Hann missti móður sína fyrir einu og hálfu ári og er enn að vinna úr áfallinu. „Bróðir minn, hann myrti móður okkar, stakk hana með hníf tuttugu og eitthvað sinnum. Maður var ekkert almennilega kominn yfir það og er enn þá að fást við álag, eða áfall, frá því. Ég ákvað samt strax að fyrirgefa bróður mínum. Ekki halda í reiðina. Ég er ekki hlynntur því sem hann gerði en ég varð að sleppa takinu á reiði og gremju og pirringi.“ Sigurður ákvað að lokum að hann vildi að rödd sín heyrðist, ekki fyrir hann sjálfan heldur frekar fyrir hina sem voru í Bakkakoti. „Ég skrifaði undir sáttmála þegar ég fékk prestavígsluna, sáttmála við guð, að ég myndi vera rödd fyrir þá sem eru raddlausir, standa með þeim sem er ýtt út á jaðar samfélagsins og standa upp fyrir þeim.“ Sigurði leið illa fyrir viðtalið í Kveik. Hann hafði aldrei opnað á þennan tíma að fullu við neinn, ekki smáatriðin. Hann var stressaður og hræddur. Hann leit fyrst og fremst svo á að hann væri að hjálpa hinum mönnunum sem sögðu sögu sína. „Ég var að hugsa um Gumma, hugsa um Svavar, hugsa um Lárus, Sigvarð.“ Sigurður hafði ekki haldið miklu sambandi við hina mennina sem voru í Bakkakoti. Á síðustu árum hafa þeir í auknu mæli rætt ofbeldi sín á milli. En jafnvel þar voru hömlur á. „Það var aldrei farið út í þetta kynferðislega. Maður skammaðist sín svo mikið.“ Sigurður vildi ekki ræða það í viðtalinu í Kveik. „Maður fyllist ógeði að innan að opna á það.“ Þegar Sigurður horfði á Kveik og heyrði lýsingar hinna drengjanna á veru sinni á Bakkakoti brotnaði hann niður. „Ég fór að hágráta, þurfti að pása þáttinn og grét og grét.“ Frásögn annarra veittu styrk Frásagnir mannanna veittu Sigurði styrk til að segja frá þessum hluta vistarinnar. „Svo bara gerðist eitthvað. Þegar ég heyrði strákana tala og horfa á þetta, það var eins og að opna gamla hurð sem ég hafði lokað til að lifa af. Ég vissi að þetta yrði erfitt en ég veit að þögnin kostar meira.“ Sigurður segist sjá eftir að hafa ekki talað um þennan hluta vistunarinnar fyrr, en hann er þakklátur öðrum sem hafa stigið fram. „Mér verður næstum því óglatt að hugsa um þetta í dag. Af því að ég hélt að ég væri búinn að vinna svo mikið í þessu en svo virðist það ekki vera.“ Nú fetar hann í fótspor hinna sem hafa sagt frá kynferðisofbeldi sem þeir segjast hafa verið beittir í Bakkakoti. Við vorum börn þarna. Við báðum ekki um þetta. „Það er ekkert barn sem biður um svona. Þetta mótar mann svo. Þetta er ekki bara eitthvað atvik. Þetta er aðstæður sem barn var sett í og að búa við á þessum stað. Þetta snýst ekki bara um sársauka. Þetta snýst líka um hvernig þetta hefur mótað mann og hvað svona hlutir gera. Þetta snýst um að missa traust, sjálfsvirðingu og öryggi sem við eigum að hafa sem börn. Maður missir þetta allt.“ Sigurður segir að það setji sársaukanum skorður að færa það sem hann faldi áður í skugganum út í ljósið. Í dag sé honum ljóst að þögnin verndi gerendur. Sannleikurinn verndi börnin. „Við vorum börn þarna. Við báðum ekki um þetta. Ef eitt barn fær betri vernd af því að við töluðum þá var það þess virði.“ Viðbrögðin við þættinum hafa gert það að verkum að Sigurði finnst léttara að fara í gegnum daginn. „Ástæðan fyrir því að ég stíg fram er að styðja strákana, ósk um betra kerfi og bara vona að þetta verði betra í framtíðinni.“ Kveik hafa borist yfir 100 ábendingar eftir þáttinn fyrir tveimur vikum. Í Kveik í kvöld verður áfram fjallað um vistun barna í Bakkakoti.