Sveitarfélög hafa mörg hver leitað allra annarra leiða til að bregðast við styttingu vinnuvikunnar en að fjölga stöðugildum, segir Sonja Ýr Þorbergsdóttir, formaður BSRB. Hún segir að þannig hafi það orðið úr að Kópavogsbær og síðar önnur sveitarfélög hafi farið þá leið „að búa til fjárhagslegar refsingar fyrir lengri dvalartíma“ barna í leikskólum. Þetta segir Sonja í aðsendri grein á Vísi þar sem hún bregst við áformum Reykjavíkurborgar um breytingar á leikskólamálum. Hún vill að ríki og sveitarfélög hefji viðræður um uppbyggingu og fjármögnun leikskólastigsins. „Það er ótækt að áður en til þess kemur séu sveitarfélög að hola kerfið að innan með þjónustuskerðingu, innleiðingu tekjutengingar og verulegrar hækkunar gjaldskrár.“ Sonja segir að fjöldi sveitarfélaga hafi gert grundvallarkerfisbreytingu á leikskólum sem sé í miklu ósamræmi við fyrirkomulagið í öðrum velferðarríkjum sem Íslendingar beri sig saman við. Hún undrast að Reykjavíkurborg, sem hafi rutt brautina í uppbyggingu leikskólakerfisins, byggi á sömu hugmyndafræði og Kópavogskerfið. „Flestir foreldrar standa frammi fyrir því að þurfa annað hvort að greiða mun meira fyrir leikskóladvöl eða draga úr vinnu með tilheyrandi tekjutapi,“ segir Sonja Ýr um fyrirhugaðar breytingar í Reykjavík. „Hópurinn sem gjaldskrárhækkanir bitna verst á eru foreldrar í ósveigjanlegum störfum eða sem eiga lítið sem ekkert bakland, það ýtir undir stéttskiptingu. Þetta bætist ofan á þunga stöðu margra heimila vegna verðbólgu, vaxta og hækkana á nauðsynjavörum á borð við húsnæði, mat, rafmagn og hita sem eru meiri en kjarasamningsbundnar hækkanir stórra hópa. Sonja segir umhugsunarefni að ráðist sé í stórar kerfisbreytingar án pólitískrar umræðu. Hún segir að standa eigi vörð um leikskólana sem eitt mikilvægasta jöfnunar- og jafnréttistækið.