Maron Kristófersson, framkvæmdastjóri Aha.is, undrar sig á verklagi íslenskra yfirvalda þegar kemur að leyfisveitingum fyrir starfsemi fyrirtækja. Hann segir nálgunina gjarnan vera öðruvísi þegar um er að ræða erlend fyrirtæki sem vilja koma með starfsemi til Íslands. Hann segir í samtali við Viðskiptablaðið að umræða undanfarinna vikna í tengslum við Wolt sé í raun hluti af stærra samhengi þar sem yfirvöld eiga stóran hlut að máli. Aha var stofnað árið 2011 og hafði verið með allt sitt starfsfólk á launaskrá. Eftir Covid reyndi fyrirtækið hins vegar að fá leyfi til að vera með verktaka í vinnu. Reglur Heilbrigðiseftirlitsins á þeim tíma voru þó óskýrar, sérstaklega þegar kom að matarsendingum. Sjá einnig Borgarfulltrúar opnir fyrir notkun dróna „Það hafði verið skýrt að verktakar þyrftu að starfa samkvæmt reglum Heilbrigðiseftirlitsins og greiða samkvæmt gjaldskrá þeirra. Einnig mátti ekki nota bíla í annað en matarsendingar, auk þess sem aðstaða þurfti að vera til staðar til að þvo búnað og þess háttar samkvæmt þeirra reglum, innra eftirlit, gæðahandbók og fleira. Árið 2023 fáum við svo að vita að erlend samkeppni sé á leiðinni og þá breytist allt.“ Maron segir að Heilbrigðiseftirlitið hafi þá tekið þá ákvörðun að matarsendingar mættu fara fram í gegnum verktaka svo lengi sem engin önnur starfsemi ætti sér stað frá því að maturinn er sóttur og þar til hann er afhentur. „Ég var þá með 130 starfsmenn á launaskrá í útakstri á 36 rafbílum. Síðan er bara búið að breyta öllum leikreglum á markaðnum á svipstundu. Við sáum þó augaleið þrátt fyrir það og nú erum við komin með blandað kerfi sem virkar mjög vel.“ Sjá einnig Lausnin felst í gagnkvæmri virðingu Aha er bæði með launþega og verktaka sem starfa við að afhenda sendingar en Maron segir að það sé ljóst að þeir sem eru í verktöku hafi hag af því að rata vel um borgina og að taka að sér fleiri pantanir. „Við höfum beðið eftir því að fá erlenda samkeppni enda þurfti það til að þroska heimsendingamarkaðinn.“ „Aðalmálið í þessu er að það tók hátt í þrjú ár að breyta öllu kerfinu hjá okkur. Það var heldur engin formleg lagabreyting og þetta er enn að einhverju leyti mjög óljóst. Fyrirtæki sækjast náttúrulega í stöðugt umhverfi þar sem hægt er að horfa til framtíðar og þegar fyrirtæki er í óstöðugu umhverfi þá er það eina sem það getur gert er að skera niður.“ Hann minnist einnig á Costco og þá sérmeðferð sem það fyrirtæki fékk við komu til landsins í tengslum við eldsneyti. Þar að auki séu fjölmargar reglur sem gilda í ferðaþjónustunni og þurfa innlend fyrirtæki til dæmis að keppa við skemmtiferðaskip sem borga mjög lág laun og greiða skatta í aflandslöndum. „Við höfum beðið eftir því að fá erlenda samkeppni enda þurfti það til að þroska heimsendingamarkaðinn. Íslensk fyrirtæki þurfa hins vegar að geta treyst því að ákvarðanir yfirvalda verði ekki til þess að samkeppnisleikvöllurinn halli á móti þeim þegar erlendir aðilar koma hingað inn á markað.“