Hækkandi olíu-, gas- og flutningskostnaður vegna átaka við Persaflóa gæti snúið við hjöðnun innfluttrar verðbólgu. Jón Bjarki Bentsson, aðalhagfræðingur Íslandsbanka, segir hættuna á þrálátari verðbólgu hér á landi aukast með hverri viku sem átökin dragast á langinn. Átökin við Persaflóann eru farin að hafa áhrif langt út fyrir olíumarkaðinn, að mati Jóns Bjarka Bentssonar, aðalhagfræðings Íslandsbanka. Í nýrri greiningu bendir hann á að hækkandi hrávöruverð, dýrari flutningar og truflanir á aðfangakeðjum geti snúið við þeirri þróun að innfluttar vörur hafi dregið úr verðbólguþrýstingi hér á landi. Jón Bjarki segir að hættan á þrálátari verðbólgu aukist með hverri viku sem framboð frá Persaflóaríkjum kemst ekki í eðlilegt horf. Fyrir Ísland skipti það miklu þar sem innflutt verðbólga hafi undanfarna mánuði verið heldur til friðs, meðal annars vegna tiltölulega stöðugrar krónu og hjöðnunar verðbólgu erlendis. Sú mynd geti nú verið að breytast. Persaflóaríkin framleiða nærri þrjár af hverjum tíu hráolíutunnum sem unnar eru á heimsvísu á hverjum degi. Þótt stór ríki á borð við Sádi-Arabíu og Sameinuðu arabísku furstadæmin hafi aðrar leiðir til útflutnings er stærstur hluti framleiðslunnar háður því að komast um Hormússund. Truflanir þar hafa þegar skilað sér í skörpum hækkunum á orkuverði. Samkvæmt greiningu Íslandsbanka kostar tunna af Brent-hráolíu nú 108 dali og hefur hækkað um ríflega 90% frá áramótum. Á sama tíma hefur viðmiðunarverð bensíns í Evrópu hækkað um 67%, dísilolíu um 118% og þotueldsneytis um 163%. Jón Bjarki bendir á að verðið sé nú komið á svipaðar slóðir og það fór hæst á fyrstu mánuðum Úkraínustríðsins. Áhrifin ná þó víðar en í dýrara eldsneyti. Um fimmtungur heimsframleiðslu jarðgass kemur frá svæðinu og verð á því hefur hækkað verulega á Asíu- og Evrópumörkuðum. Þá bendir Jón Bjarki á að Persaflóasvæðið skipti einnig miklu máli fyrir ýmis iðnaðarhráefni sem koma lítt við sögu í almennri umræðu en hafi engu að síður mikil áhrif á verðmyndun víða í hagkerfinu. Í greiningunni er meðal annars vísað til þess að um 22% heimsframboðs þvagefnis, sem er mikilvægt hráefni í áburðar- og iðnaðarframleiðslu, komi frá svæðinu. Sama á við um 24% álframleiðslu, þriðjung helíums og 45% brennisteinsframleiðslu. Þá sé plastframleiðsla mjög háð aðföngum þaðan, ekki síst nafta, auk þess sem fjórðungur iðnaðardemanta og fimmtungur metanóls komi frá Persaflóanum. Jón Bjarki segir verð á mörgum þessara vara hafa rokið upp undanfarna daga þótt sú þróun hafi ekki fengið sömu athygli og hækkun olíuafurða. Sumir plastframleiðendur í Asíu hafi þegar rift samningum með vísan til force majeure, það er óviðráðanlegra ytri aðstæðna. Hann dregur sérstaklega fram helíum sem dæmi um hráefni sem fáir hefðu líklega nefnt sem áhættuþátt við upphaf átakanna. Þriðjungur heimsframboðs kemur frá Persaflóasvæðinu og gasið er meðal annars notað við kælingu í framleiðslu örgjörva og tölvuminna. Ef skortur verður viðvarandi gæti það valdið truflunum í framleiðslu tölvubúnaðar og ýtt undir frekari verðhækkun á innfluttum varningi. Þótt þessi hráefni vegi lítið í beinum innflutningi til Íslands bendir Jón Bjarki á að þau vegi þungt í þeim vörum sem hingað eru fluttar. Við það bætist hærri flutningskostnaður með skipum og flugvélum. Stríðið við Persaflóann sé því farið að hafa áhrif á verðlag um þrjár meginrásir: olíu og olíuafurðir, jarðgas og iðnaðarhráefni. Að mati Jóns Bjarka felst stærsta hættan fyrir Ísland ekki aðeins í hækkandi innflutningsverði heldur í því hvernig slíkur verðskellur getur fest sig í sessi í hagkerfi þar sem verðbólguvæntingar eru enn of háar. Þar sé staða Íslands viðkvæmari en víða annars staðar. Hann bendir á að Seðlabanki Íslands hafi þegar lýst verulegum áhyggjum af þessari þróun, eins og fram hafi komið við vaxtaákvörðun bankans 18. mars. Ólíkt mörgum öðrum seðlabönkum standi Seðlabankinn hér frammi fyrir þeirri áskorun að ná stjórn á langtímaverðbólguvæntingum. Við slíkar aðstæður séu meiri líkur á að utanaðkomandi verðskellir verði langvinnari, þar sem afleidd áhrif þeirra á almenna verðbólgu verði sterkari en ella. Þar að auki aukast líkur á að endurskoðunarákvæði kjarasamninga verði virk í haust ef verðbólga reynist meiri en áður var gert ráð fyrir. Jón Bjarki bendir á að þar skipti orsök verðbólgunnar í sjálfu sér litlu máli. Ef verðbólgan hækkar vegna utanaðkomandi áfalls geti það samt kallað fram viðbrögð sem geri hana þrálátari. Sjá einnig „Þetta er meira áhyggjuefni fyrir okkar seðlabanka“