Vogunar­sjóðir hafa safnað upp met­háum skort­stöðum gagn­vart evrópskum hluta­bréfum, sam­kvæmt um­fjöllun Financial Times. Fjárfestar virðast vera að veðja á að Evrópa verði meðal þeirra svæða sem verði hvað verst úti í efna­hags­legum af­leiðingum stríðsins við Íran. Blaðið segir að skort­stöður gegn félögum skráðum í Evrópu hafi aukist hratt á fyrstu þremur mánuðum ársins og að fjöldi birtra til­kynninga um slíkar stöður hafi farið í hæstu hæðir frá því reglur um birtingu þeirra tóku gildi árið 2012. Sam­kvæmt evrópsku reglu­verki þarf að birta skort­stöðu þegar hún nemur 0,5 pró­sentum eða meira af út­gefnu hluta­fé viðkomandi félags. Að mati markaðsaðila sem Financial Times ræddi við er Evrópa sér­stak­lega ber­skjölduð vegna þess að álfan er nettó­inn­flytjandi orku á sama tíma og olíu- og gas­verð hefur rokið upp í kjölfar átakanna. Brent-hráolía hefur farið í um 110 dali á tunnu og evrópskt gas­verð hefur sömu­leiðis hækkað hratt, sem hefur aukið ótta við orku­skell með til­heyrandi áhrifum á verðbólgu og hag­vöxt. Þessi þróun hefur þegar sett mark sitt á evrópska markaði. Víðtæk hluta­bréfa­vísi­tala evrópskra félaga hefur lækkað frá upp­hafi átakanna og þar með gefið eftir mest­allan þann ávinning sem hafði náðst fyrr á árinu. Sam­hliða því hefur orku­kostnaður aftur orðið einn helsti áhættuþáttur í mati fjár­festa á álfunni. Óttinn snýr ekki aðeins að hærri orku­reikningi heldur einnig að þrálátari verðbólgu, hærri vöxtum og veikari hag­vaxtar­horfum en áður var gert ráð fyrir. Financial Times nefnir að sjóðir á borð við AQR Capi­tal Mana­gement og Two Sigma Invest­ments hafi aukið veru­lega veðmál sín gegn evrópskum hluta­bréfum. Sú þróun þarf þó ekki að þýða að sjóðirnir séu neikvæðir á evrópska markaði í heild, þar sem skort­stöður geta verið hluti af víðari markaðs- og pörunar­við­skiptum þar sem fjár­festar vega neikvæð veðmál á einstök félög upp með kaup­stöðum annars staðar í eigna­safninu. Eitt skýrasta dæmið um þessa þróun er flug­geirinn. Financial Times segir að Wizz Air hafi orðið það félag í Evrópu sem sætt hafi mestri skortsölu eftir að félagið varaði við því að stríðið við Íran myndi ganga nærri hagnaði þessa árs vegna truflana á flugi og hærra elds­neytis­verðs. Aðrir miðlar hafa sömu­leiðis greint frá því að skort­stöður í félaginu hafi aukist hratt eftir af­komu­viðvörunina og að hluta­bréfið hafi orðið eitt það mest skort­selda í London. Þá eru einnig merki um að skort­salar horfi sér­stak­lega til félaga sem eru viðkvæm fyrir bresku efna­hags­lífi, húsnæðis­markaði og vaxta­sveiflum. Þar blandast saman áhrif orku­verðs­hækkana, vaxtaóvissu og viðkvæmrar stöðu neyt­enda, sér­stak­lega í Bret­landi þar sem fjár­festar hafa lengi litið á markaðinn sem veikara skot­mark en marga aðra evrópska markaði í efna­hags­legri óvissu. Ofan á þetta bætast svo áhyggjur af áhrifum gervi­greindar og tækni­breytinga á sum evrópsk félög. Financial Times bendir á að það séu því ekki aðeins stríðsáhrif og hækkandi orku­verð sem knýi þessa þróun, heldur sam­spil margra áhættuþátta sem geri evrópsk hluta­bréf að álit­legu skot­marki fyrir sjóði sem vilja veðja á lækkun. Þróunin undir­strikar hversu hratt viðhorf fjár­festa geta snúist þegar ytri skellir ríða yfir. Evrópsk hluta­bréf voru fyrr á árinu talin meðal helstu ábata­mögu­leika á mörkuðum, ekki síst í við­skiptum sem byggðu á væntingum um vaxandi alþjóða­hag­vöxt. Nú virðast sí­fellt fleiri vogunar­sjóðir hins vegar meta stöðuna þannig að Evrópa sé orðin meðal þeirra sem séu útsettastir fyrir nýjum orkuskelli, þrálátari verðbólgu og lakari hagvaxtarhorfum.