Fínasta loðnuveiði var í dag úr nýrri göngu sem borist hefur suður með Austurlandi og veiðist nú við Skaftárós. Bjarni Már Hafsteinsson, skipstjóri á Jóni Kjartanssyni SU, segir mun meira af loðnu í þessari göngu en þeirri fyrri sem nú er langt komin í hrygningu fyrir vestan land. Skipið var á landleið til Eskifjarðar með rúm 1.050 tonn af góðri loðnu sem hentar fullkomlega fyrir Japansfrystingu. Aflinn fékkst í tveimur köstum, 350 tonna og 700 tonna köstum. Í næsta nágrenni voru Barði NK, Ásgrímur Halldórsson SF og Víkingur AK. Allir fengu í sig skammtinn í miklu blíðuviðri. „Það voru mjög stórar torfur þarna í dag við Skaftárós. Það er miklu meira að sjá núna en við sáum í þessari fyrri göngu. Við vorum að veiða þessa loðnu fyrir Japansfrystingu enda er hún nákvæmlega eins og sú loðna sem Japaninn vill frysta. Hrognafyllingin er í 19% og loðnan er á fleygiferð í vesturátt. Við vorum á um 60 metra dýpi, nánast uppi í fjöru,“ sagði Bjarni Már. Landvinnslur hafa ekki stoppað eftir að loðnuvertíðin fór af stað og í gær var staðan sú að löndunarbið var víða. Þess vegna lónaði Jón Kjartansson fyrir utan helsta veiðisvæðið í gær en hóf svo veiðar af krafti í morgun. En samræma þarf veiðarnar við vinnslugetuna í landi. Bjarni Már Hafsteinsson, skipstjóri á Jóni Kjartanssyni. Mynd/Gunnar Ólafsson Kvóti íslensku skipanna á þessari vertíð er um 150.000 tonn og hratt gengur á kvótann þessa dagana. Eskja á þannig ekki eftir nema 5.600 tonn. Bjarni Már kveðst reikna með því að það sem eftir stendur verði veitt fyrir hrognatöku. „Það kom að vísu ein ganga þarna fyrir vestan sem Sigurður VE tók sýni úr en ég held að þessi nýja ganga hérna fyrir sunnan sé ættuð úr þessum massa sem mældist í Húnaflóa í janúar. Það er alla vega miklu meira að sjá af loðnu núna en var í þessari fyrri göngu,“ segir Bjarni Már. Eins og fleiri skipstjórar á þessari loðnuvertíð hafði Bjarni Már það sérstaklega á orði hve gríðarlegur fjöldi hvala væri á miðunum. Kvaðst á sínum ferli ekki hafa upplifað jafn mikinn fjölda og sagði það sína skoðun að það væri algjörlega tímabært að taka þetta ójafnvægi í vistkerfinu til gaumgæfilegrar skoðunar.